विष्कम्भकप्रवेशकरहितो यस्त्वेकभाषया भवति॥ २७२॥
अप्राकृत—संस्कृतया स सट्टको नाटिकाप्रतिमः।
काव्यं गोपुच्छाग्रं कर्तव्यं नाटिकादिषु प्राज्ञैः॥ २७३॥
ये तूदात्ता भावास्ते सर्वे पृष्ठतः कार्याः।
सर्वेषां काव्यानां नानारसभावयुक्तियुक्तानाम्॥ २७४॥
निर्वहणे कर्तव्यो नित्यं हि रसोऽद्भुतस्तज्ज्ञैः।
यद्दिव्यनायककृतं काव्यं संग्रामबन्धवधयुक्तम्॥ २७५॥
तद् भारतेऽत्र वर्षे कर्तव्यं काव्यबन्धेषु।
तस्माद् भारतमिष्टं वर्षेष्वन्येषु नित्यकालं हि॥ २७६॥
हृद्या सर्वा भूमिः शुभगन्धा हेमरत्नमयी।
उपवनगमनक्रीडाविहारनारीरतिप्रमोदाः स्युः॥ २७७॥
तेषु हि वर्षेषु सदा न तत्र दुःखं न वा शोकः।
ये चैषामधिवासाः पुराणवादेषु पर्वताः कथिताः।
सम्भोगस्तेषु भवेत् कर्मारम्भस्तथा तस्मिन्॥ २७८॥
वाक्यार्थाभिनयोऽयं प्रकीर्तितो नाटकादिभेदेन।
द्वादशविधपदार्थाभिनयमथ यथास्थितं वक्ष्ये॥ २७९॥
(पदार्थाभिनयः)
तत्र श्रीरिव दानवशत्रोर्यस्मिन् कुलाङ्गना पत्युः।
वर्णयति शौर्यधैर्यप्रभृतिगुणानग्रतस्सख्याः॥ २८०॥
पत्या च विप्रलब्धा गातव्ये तं क्रमादुपालभते।
श्रीगदितमिति १३ मनीषिभिरुदाहृतोऽसौ पदाभिनयः॥ २८१॥
चौर्यरतप्रतिभेदं यूनोरनुरागवर्णनं वापि।
यत्र ग्राम्यकथाभिः कुरुते किल दूतिका रहसि॥ २८२॥
मन्त्रयति च तद्विषय(ये) न्यग्जातित्वेन याचते च वसु।
लब्ध्वापि लब्धुमिच्छति दुर्मिलिका१४ नाम सा भवति॥ २८३॥
प्रथमानुरागमानप्रवासशृङ्गारसंश्रयं यत् स्यात्।
प्रावृड्वसन्तवर्णनपरमन्यद् वापि सोत्कण्ठम्॥ २८४॥
अन्ते वीररसाढ्यैर्निबद्धमेतच्चतुर्भिरपसारैः।
प्रस्थानमित१५ ब्रुवते प्रवासमुपलक्षयेत् सुधियः॥ २८५॥
आक्षिप्तिकाथ वर्णो मात्रा ध्रुवकोऽथ भग्नतालश्च।