आत्ता लक्षयितुमन्यमेव तस्या रसान्तरं मुखशोभा॥)
३. प्रत्यनीकधर्षणं यथा—
थोअत्थोअ—पसरिओ तीए णिरंतर—परिट्ठिआमरिस—रसं।
लंघेइ च्चिअ हिअअं पडिवल्लेहोण्णअ/इसहो परिओसो॥ ३५७॥
(स्तोकस्तोकप्रसृतः तस्याः निरन्तरपरिस्थितामर्षरसम्।
लङ्घयतीव हृदयं प्रतिपल्लेखोन्नतिसखः परितोषः॥)
४. विपक्षाभिभवो यथा—(हरिवि.)
थोओसरंतरोसं थोअत्थोअ—परिवड्ढमाण—पहरिसं।
होइ अदूरपसाअं उहअ—रसाअत्त—विब्भमं तीए मुहं॥ ३५८॥
(स्तोकापसरद्रोषं स्तोक—स्तोक—परिवर्धमानप्रहर्षम्।
भवति च दूरप्रसादमुभयरसायत्तविभ्रमं तस्या मुखम्॥)
५. प्रभातपरिभ्रंशो यथा—(गास. ९३३वे.)
उव्वहइ दइअ—गहिआहरोट्ठ—झिज्जंत—रोस—पडिराअं।
पाणोसरंतमइरं व फलिहचसअं मुहं बाला॥३५९॥
(उद्वहति दयितगृहीताधरोष्ठक्षीयमाणरोषप्रतिरागम्।
पानापसरन्मदिरमिव स्फटिकचषकं मुखं बाला॥)
६. अवस्रंसनं यथा—(गास. १.७४)
दिढमंतुदूमिआएँ वि गहिओ दइअम्मि पेच्छह इमाए।
ओसरइ वालुआसुट्ठिओव्व माणो सुरुसूरंतो॥ ३६०॥
(दृढमन्युदूनया गृहीतो दयिते पश्यतानया।
अपसरति वालुकामुष्टिरिव मानस्सुरुसुरायमाणः॥)
७. चलनं यथा—
अह ओ त्ति णवरिअ अच्चासण्णो पि सच्चभामाए हरि।
परिअणमुह च्चिअ सुओ वाहजलत्तरिअ—णोअणाएॅ, ण दिट्ठो॥ ३६१॥
(अथागत इति सहसा अत्यासन्नोऽपि सत्यभामया हरिः।
परिजनमुखादेव श्रुतो बाष्पजलान्तरितलोचनया, न दृष्टः॥)
८. स्खलनं यथा—(हरिवि.)
तीए विअलंत्तधीरं अब्भुट्ठंतीएॅ थण—पहोलिर—वाहं।
दूरोसरंत रणं दूरअर—वलग्गवेअणं णीससिअं॥ ३६२॥
(तस्याः विगलद्धैर्यं अभ्युत्थितायाः स्तनप्रवहनशीलबाष्पम्।