रोमाञ्चोदृम एव सर्षपकणाः पाणी तथा पल्लवौ स्वाङ्गैरेव गृहं प्रियस्य विशतस्तन्व्या कृतं मङ्गलम्॥ ३६६॥
४. शान्तानिमित्तो यथा—
गर्जत्युन्नत एष नीलजलदः क्रूरं कदम्बनिलो मार्गाः (पल्ल) विनो वनानि हरितस्निग्धानि पूर्णोऽवधिः।
आयत्तं तव जीवितं करभ! हे खिन्नोऽपि गच्छ द्रुतं कान्ता यद्यापि तेन कुप्यति तथाप्यस्त्येव मे सङ्गमः॥ ३६७॥
५. धीरानिमित्तो यथा—
मंगल—वलअं जीअं व रक्खिअं जं पउत्थपइआए।
सहस त्ति दंसणूससिअ—बाहुलइआए तं भिण्णं॥ ३६८॥
(मङ्गलवलयं जीवितमिव रक्षितं यत् प्रोषितपतिकया।
सहसेति दर्शनोच्छ्रवसित—बाहुलतिकया तद् भिन्नम्॥)
६. अधीरानिमित्तो यथा—
आसीद् यस्य मुहर्मुहर्विगलितो(तैर्) बाष्पैः समं दुर्धरै— र्दौर्बल्याद् वलयस्य हाटकभुवः पर्याकुला धारणा।
दिष्ट्या वृद्धिकरा यदा तु मधुना तस्यैव चाकर्षणे नान्यानाह्वयते पुनः पुनरसौ नागच्छति प्रेयसि॥ ३६९॥
७. मुग्धानिमित्ता यथा—
पुलिइअमणुज्जुअच्छं सेओ अंगेसु पहरिसो हिअए।
मुद्धाएँ वि जाअं णववहूएँ जामाउए आए॥ ३७०॥
(प्रलोकितमनृज्वक्षं स्वेदोऽङ्गेषु प्रहर्षो हृदये।
मुग्धाया अपि जातं नववध्वा जामातृक आगते॥)
८. मध्यानिमित्तो यथा—(गास. ८२२ वे.)
अत्थक्कागअदिट्ठे वहुआ जामाउअम्मि गुरुपुरओ।
जूरइ णिवडंताणं हरिसविसंट्टाण वलआण॥ ३७१॥
(अकस्माद् आगतदृष्टे वधुका जामातृके गुरुपुरतः।
क्रुध्यति निपतद्भ्यो हर्ष—विषमितेभ्यो वलयेभ्यः॥)
९. प्रगल्भानिमित्तो यथा—(गास. ७. ८३)
अवरण्हागअ—जामाउअस्स विउणेइ मोहणुक्कंठं।
वहूआए घरपरोहडमज्जणमुहलो वलअसद्दो॥ ३७२॥
(अपराह्णागतजामातुः द्विगुणयति मोहनोत्कण्ठाम्।
वधुकाया गृहपश्चादभागमज्जनमुखरो वलयशब्दः॥)
१०. उत्तमानिमित्तो यथा—
पुलइब्भेब्वेउ पसाहइ दर—कुम्माण—थण।
पहरिस बाहु विहूसइ णिक्कज्जल णअण॥ ३७३॥