अग्निश्चिद् भायात्,
मृगो न भीमो कुचरो गिरिष्ठाः, (ऋवे, १.१५४.२)
पावको नकिर्माणवकः,
वृक्षस्य नु ते पुरुहूतवयाः, (ऋवे. ६.२४.३ निरुक्त १.४१९)
अभिमन्युरर्जुनतः प्रति, (काशिका १.४.९२) इति।
(३.३ अभ्युपगमार्थाः)
ओम, तथा, आम्, नाम, अथकिम्, श्रत्, सत्यम्, वाढमित्यभ्युपगमार्थाः यथा— ओमिति होवाच,
स तथेति प्रतिज्ञाय, (कुसं. ६.३)
आम् यथा ब्रवीषि,
एवं नाम भवतु,
गमिष्यति भवान् ? अथकिम्,
श्रद्दधे यथाऽऽत्थ,
सत्यमसारः संसारः,
वाढमेषोऽस्मि कामन्दकी संवृत्तः (मामा. १ प्रस्तावना) इति।
(३.४ अनुप्रश्नार्थाः)
ननु, ही, नु,अपि, हुम्, न, किल, ननु, किल, एवम्, शश्वदित्यनुप्रश्नार्थाः।
यथा— अकार्षीः कटं देवदत्त? ननु करोमि भोः, (काशिका ३.२.१२०)
अकार्षँ ही ह्यः, (काशिका ८.२.९३)
कथं नु करिष्यामि, (निरुक्तम् १.४.१७)
अपि भवान् मकरन्दः? (मामा. ९.४१)
हुम् स एवास्मि, (निरुक्तम् १.५.७)
न किलैवम्, (निरुक्तम् १.५.७)
ननु किलैवम्, (निरुक्तम् १.५.७)
एवमेतत्? (निरुक्तम् १.५.११)
शश्वदेवम् इति। (निरुक्तम् १.५.११)
३.५. (परकृत्यर्थाः)
इति, एवं किल, खलु, ननु, स्म, अपि, नाम इति परकृत्यर्थाः।
यथा— नित्यः शब्द इति मीमांसकाः, अनित्य एवेति तार्किकाः,
एवं किलोपाध्यायः पठति, (काशिका ३.२.११९)
धन्याः खलु धर्ममाचरन्ति,