(५.२ अनुकम्पार्थाः)
'अ, इ, उ, ए, ओ, आ, ई, ऊ' इत्यनुकम्पार्थाः।
यथा— अ अवेहि,
इ इन्द्रं पश्य,
उ उत्तिष्ठ,
ए इत एहि,
ओ ओषति त्वां तरणिः,
आ आगतस्ते तातः,
ई ईक्षितोऽसि गच्छ,
ऊ ऊषरे बीजं वपसि इति।
(५.३ वितर्कार्थाः)
किम्, नु, नूनम्, आहो, उत, स्वित्, वा, इव इति वितर्कार्थाः।
यथा— किमयं स्थाणुः किं पुरुषः,
अहिर्नु रज्जुर्नु, (काशिका ८.२.९८)
न नूनमस्ति नो श्वः, (ऋवे. १.१७०.१, निरुक्तम् १.६.२)
स्थाणुरयमाहो पुरुषः,
धूमोऽयमुत कपोतः,
पद्ममेतन्मुखं स्विद् भाति,
हन्ताहं पृथिवीमिमां निदधानीह वेह वा, (ऋवे. १०.११९.९, निरुक्तम्. १.४.२३)
ताम्यतीव मे वत्सो मकरन्दः (मामा ३.१८) इति।
(५.४ प्रश्नार्थाः)
सत्यम्, किम्, हि, कच्चित्, एवम्, अपि, अथ, उत इति प्रश्नार्थाः। यथा—
सत्यं भोक्ष्यसे?, (काशिका ८.१.३२)
किं देवदत्तः पचति?,
कटं करिष्यसि हि?, (काशिका ८.२.९३)
कच्चिज्जीवति मे माता?, (काशिका ३.३.१५३)
एवमेतद् देवदत्त?,
अपि क्रियार्थं सुलभं समित्कुशम्, (कुसं. ५.३३)
देवोऽयमथ मानुषः,
उत दण्डः पतिष्यति? (काशिका ३.३.१५२) इति।