असती प्रातिवेश्मिका दुर्गता च न खलु खण्डितं शीलम्॥)
७. शीलसम्पद् यथा—(गास. ३.२६)
दिअहं खुडुंकिआए सअलं/तीए काऊण गेहवावारं।
गरुए वि मंतुदुक्खे भरिमो पाअंतसुत्तस्स॥ १०६॥
(दिवसं रोषमूकायाः सकलं कृत्वा गेहव्यापारम्।
गुरुकेऽपि मन्तुदुःखे स्मरामः पादान्तसुप्तस्य॥)
८. प्रियंवदता यथा—(कुसं. १.४५)
स्वरेण तस्याममृतस्त्रुतेव प्रजल्पितायामभिजातवाचि।
अप्यन्यपुष्टा प्रतिकूलशब्दा श्रोतुर्वितन्त्रीरिव ताड्यमाना॥ १०७॥
९. चातुर्यं यथा—(पृ. ११३२)
एकत्रासनसंस्थितिः परिहृता प्रत्युद्गमाद् दूरतः॥ १०८॥ इत्यादि।
१०. वाग्ग्मिता यथा—(कुसं. ५.७५)
उवाच चैनं परमार्थतो हरं न वेत्सि नूनं यत एवमात्थ माम्।
अलोकसामान्यमचिन्त्यहेतुकं द्विषन्ति मन्दाश्चरितं महात्मनाम्॥ १०९॥
११. शास्त्रज्ञानं यथा—(कुसं. १.३०)
तां हंसमालाः शरदीव गङ्गां महौषधिं नक्तमिवात्मभासः।
स्थिरोपदेशामुपदेशकाले प्रपेदिरे प्राक्तनजन्मविद्याः॥ ११०॥
१२. अदीनवाक्यता यथा—
कारागृहे त्वमुषितश्चिरमेव यस्य निर्वापितः स विनयेन सहस्त्रबाहुः।
तस्यापि रे! पुरभिदाऽखिलमस्त्रवेदमध्यापितस्य विजयी मम जीवनाथः॥ १११॥
१३. अविकत्थनत्वं यथा—(कुसं. ५.६४)
यथा श्रुतं वेदविदां वर! त्वया जनोऽयमुच्चैःपदलङ्घनोत्सुकः।
तपः किलेदं तदवाप्तिसाधनं मनोरथानामगतिर्न विद्यते॥ ११२॥
१४. मानिता यथा—(कुसं. ५.६)
कदाचिदासन्नसखीमुखेन सा मनोरथज्ञं पितरं मनस्विनी।
अयाचतारण्यनिकेतमात्मनः फलोदयान्ताय तपस्समाधये॥ ११३॥
१५. कृतज्ञता यथा—(गास. ३.४६)
मामि! हिअअं व पीअं तेण जुआणेण मज्जमाणीए।
ण्हाणहलिद्दाकडुअं अणुसोत्तजलं पिअंतेण॥ ११४॥
(मातुलानि! हृदयमिव पीतं तेन यूना मज्जन्त्याः।