उत्तमा ऊढा मुग्धा यथा—(गास. १.१५)
किं किं दे पडिहासइ ? सहीहिं हअ पुच्छिआएँ मुद्धाए।
पढमुग्गअ—दोहलिणीए णवरं दइअं गआ दिट्ठी॥ १६१॥
(किं किं ते प्रतिभासते ? सखीभिरिति पृष्टाया मुग्धायाः।
प्रथमोद्गतदोहदिन्याः केवलं दयितं गता दृष्टिः॥)
उत्तमाऽनूढा मुग्धा यथा—
जाव ण उट्ठंति वाचिअ/वलिअ—थणआ से दुद्धगंधिअमुहीए।
ताव च्चिअ थुत्थुक्कारिआइ मअणेण अंगाइ॥ १६२॥
(यावन्न उत्तिष्ठतः वलित/पीन—स्तनौ दुग्धगन्धिमुख्याः।
तावदेव १थूथू—कृतानि मदनेन अङ्गानि॥)
उत्तमा धीरोढा मुग्धा यथा—(गास.७.४७)
पुच्छिज्जंती ण भणइ गहिआ पिप्फुरइ चुंबिआ रुअइ।
तुण्हिक्का णववहुआ कआवराहेण दइएण उवऊढा॥ १६३॥
(पृच्छ्यमाना न भणति, गृहीता प्रस्फुरति, चुम्बिता रोदिति।
तूष्णीका नववधूः कृतापराधेन दयितेनोपगूढा॥)
उत्तमा धीराऽनूढा मुग्धा यथा—
तह मुद्धाए पुलाइओ पिअवरो पक्खुमेणए/वसुमेलए कह वि।
जह से पढमं हिअए पच्छा हत्थम्मि वि वलग्गो॥ १६४॥
(तथा मुग्धया प्रलोकितः प्रियवरः पक्ष्मणैकेनापि।
यथा तस्य प्रथमं हृदये पश्चात् हस्तेऽपि विलग्ना॥)
उत्तमा धीराऽनूढा मुग्धा यथा—
बालत्तणदुल्ललिआए अज्ज अणज्जं कअं णववहूए।
भाआमि घरे एआइणि त्ति णिंतो पई रुद्धो॥ १६५॥
(बालत्वदुर्ललितयाऽद्य अनार्यं कृतं नववध्वा।
बिभेमि गृहे एकाकिनीति निर्यन् पती रुद्धः॥)
उत्तमा अधीराऽनूढा मुग्धा यथा—(द्र. छाया परिशिष्ट—४)
णिसुणइ अहोमुहं तंस—वलिअ—सेआसअंत—गंडअला।
हिअइच्छिअ—वर—वारेज्ज—हअह(?) संकित्तणं कुमारी॥ १६६॥
उत्तमा मध्या यथा—
अंतरअंति समुण्णअ—पओहरा पिअअमाए मुहअंदं।