दर्शयति स्तनस्थलवर्णिकामिव स्नुषा/तरुणी युवजनानाम्॥ }
मध्यमा अनूढा मध्या यथा—
छणपिठ्ठधूसरत्थणि॰॥ ३४९a॥
(पृ.५६५)
मध्यमा धीरोढा मध्या यथा—(गास. ७३५वे.)
आअंबच्छिं विअलंत—वाह—माबद्ध—थणहरुक्कंपं।
असमत्तं चिअ अच्छउ/चिट्ठउ सिहिणो अब्भुत्थणमिणं ते॥ ३५०॥
(आताम्राक्षं विगलद्वाष्पमाबद्धस्तनभरोत्कम्पम्।
असमाप्तमिव आस्तां/तिष्ठतु शिखिनोऽभ्युत्तेजनमिदं ते॥
मध्यमा धीराऽनूढा मध्या यथा—
उअ माहमासगोसग्गमज्जिरी जइ वि थरइ सीएण।
अज्जा तह वि ण इच्चइ पामरपज्जालिअं अग्गिं॥ ३५१॥
(पश्य माघमासगोसर्गमज्जनशीला यद्यपि कम्पते शीतेन।
आर्या तथाऽपि नेच्छति पामरप्रज्वालितमग्निम्॥}
मध्यमा अधीरोढा मध्या यथा—(गास. ३.२०)
एकक्कमवइवेढणविवरंतरदिण्णतरलणअणाए ।
तुइ वोलंते बालअ! पंजरसउणाइअं तीए॥ ३५२॥
(एकक्रमवृतिवेष्टनविवरान्तरदत्ततरलनयनया
त्वयि अपक्रान्ते/गच्छति बालक! पञ्जरशकुनायितं तया॥)
१. फाल्गुनोत्सवो 'फाग'—पदवाच्यः।
मध्यमा अधीराऽनूढा मध्या यथा—(गास. ५.४१)
जम्मंतरे वि चलणे जीएण खु मअण! तुज्झ अच्चिस्सं।
जइ तं पि तेण बाणेण विज्झसे जेण हं विद्धा॥ ३५३॥
(जन्मान्तरेऽपि चरणौ जीवने खलु मदन! तवार्चयिष्यामि।
यदि तमपि तेन बाणेन विध्यसि येनाहं विद्धा॥)
मध्यमा प्रगल्भा यथा—(गास. ३.१०)
जे समुहागअवोलंतवलिअपिअपेसिअच्छिविच्छोहा।
अम्हं ते मअणसरा जणस्स जे होंति ते होंतु॥ ३५४॥
(ये संमुखागत-व्यतिक्रान्त-वलित-प्रिय-प्रेषिताक्षि-विक्षोभाः।
अस्माकं ते मदनशरा जनस्य ये भवन्ति ते भवन्तु॥)