ग्रामकुमार्याः(येयम्)अद्यापि दिवसं प्रतिपालिता भ्रमति॥)
मध्या अधीरोढा मुग्धा यथा—(गास. ७७१ वे.)
मा मा मुअ परिहासं देअर! अणहोरणाए वरईए।
सीअम्मि वि पासिज्जइ पुणो वि पासे/तीसे कुणसु छाअं॥ ३४४॥
(मा मा मुञ्च परिहास देवर! अप्रावरणाया वराक्याः।
शीतेऽपि प्रस्विद्यते पुनरपि पार्श्वे/तस्याः कुरु च्छायाम्॥)
मध्या अधीराऽनूढा मुग्धा यथा—
तुह णवलअपहरपडिच्छणुद्धसच्चविअसमुहसिण्णकरं।
अज्ज वि रे! किं पुच्छसि कुमारीअं को तुह दइओ/पिओ त्ति॥ ३४५॥
(तव नवलताप्रहारप्रतीच्छनोर्ध्वसत्यापितसम्मुखस्विन्नकराम्।
अद्यापि रे! किं पृच्छासि कुमारीं कस्तव दयित/प्रिय इति॥)
मध्यमा मध्या यथा—
>सहि! लुक्कविअ सरीरं णिरिंगिपोतपसिअच्छीए।
अद्दिट्ठाए उणपेच्छिरीएँ दीसंत धण्णो सि॥ ३४६॥
(सखि! प्रच्छाद्य शरीरं निरिङ्गिपोतं पश्य सिताक्ष्या।
अदृष्टया पुनःप्रेक्षणशीलया दृश्र्यमान धन्योऽसि॥)
मध्यमा धीरा मध्या यथा—(गास. ४.७०)
किं ण भणिओ सि बालअ! गामणिधूआएॅ गुरुअणसमक्खं।
अणिमिसवंकवलंतवअणणअणद्धदिट्ठेहिं ॥ ३४७॥
(किं न भणितोऽसि? बालक! ग्रामणीदुहित्रा गुरुजनसमक्षम्।
अनिमिष—वक्र—वलमान—वदन—नयनार्धदृष्टै ॥)
मध्यमा अधीरा मध्या यथा—(गास. ४.६९, द्र.३४.१३६)
फंगुच्छवणिद्दोसं केण वि कद्दमपसाहणं दिण्णं।
थणअलसमुहपलोड्ढंत/ट्टंतसेअधोअं किणो धुअसि॥ ३४८॥
(फाल्गुनोत्सवनिर्दोषं१ केनापि कर्दमप्रसाधनं दत्तम्।
स्तनकलशमुखप्रलुठत्स्वेदधौतं किमिति धावयसि?॥)
मध्यमा ऊढा मध्या यथा—(गास. ७.२०)
दोअंगुलअ—कप्पट/कवाड/कवालअपिणद्ध—सविसेस—णील—कंचुलिआ/इआ।
दावेइ थणत्थलवण्णिअं व सोण्हा/तरुणी जुअजणाणं॥ ३४९॥
{द्वयङ्गुवक—कर्पटक—पिनद्ध/कपाटापिनद्ध—सविशेष—नील—कञ्चुलिका/किका।