भज्जंति जाइ मउआइ संकिओ भरइ ताइ वलआइं।
गहवइधूआ—सिक्कार—कलरवा—अणण—सइण्हो ॥ ३८०॥
{भज्यन्ते यानि मृदुकानि शङ्कितो भरति तानि वलयानि।
गृहपतिदुहितृ—सीत्कारकलरवकर्णनसतृष्णः ॥}
कनिष्ठा मध्या यथा—(गास. ७१४वे.)
जं असरणो व्व डड्ढो गामो साहीणबहुजुआणो वि।
संभविसंठुलाणं तं दुच्चरिअं तुह थणाणं॥ ३८९॥
(यदि अशरण इव दग्धो ग्रामः स्वाधीनबहुयुवाऽपि।
संभ्रमविसंस्थुलयोर्दृष्ट्वा चरितं तव स्तनयोः॥)
१. पत्रशोषः पतझड—पद—वेद्यो शिशिरवसन्त—सन्धिकालः।
कनिष्ठा धीरा मध्या यथा—
थणवरजोव्वण्णुम्महणा गव्विरी/उम्मइअ भमइ तुज्झ रे! जाआ।
तेण तुमं कामिज्जसि रोसेणं ण मह असरेओ/णुराअओ॥ ३८२॥
{स्तनभरयौवनोन्मत्त—गर्विणी भ्रमति तव रे! जाया।
तेन त्वं कामयसे रोषेण न ममावसरः/ममानुरागतः॥}
कनिष्ठा अधीरा यथा—(गास. ४.७९)
रुढ्ढतीअ/भंडंतीए तणाइं सोउं दिण्णाइं जाइं पहिअस्स।
ताइं च्चेअ पहाए अज्जा आआड्ढइ कुअंती/रुअंती॥ ३८३॥
(रुष्यन्त्या तृणानि स्वपितुं दत्तानि यानि पथिकस्य।
तान्येव प्रभाते आर्या आकर्षति कुप्यन्ती/रुदती॥)
कनिष्ठा ऊढा मध्या यथा—(गास. ३.५७)
वइ—विवर—णिग्गअ—हलो एरंडो साहइ व्व तरुणाणं।
एत्थ घरे हलिअवहू एद्दहमेत्तत्थणी वसइ॥ ३८४॥
(वृतिविवरनिर्गतफल एरण्डः साधयतीव तरुणेभ्यः।
अत्र गृहे हलिकवधूः एतावन्मात्रस्तनी वसति॥)
कनिष्ठा अनूढा मध्या यथा—(गास. ६.४५)
गामकुमरीओ वि हिअअं हरंति/रई वेढालण/थणहराभोआ।
सा मे/सअणे कुसुंभराइल्लकंचुआहरणमेत्ता वि॥ ३८५॥
(ग्रामकुमार्यो हृदयं हरन्ति विदग्धानां स्तनभराभोगाः।
सा मे/शयने कुसुम्भरञ्जितकञ्चुकाभरणमात्रा अपि॥)