लावण्यमपसरतीव त्रिवलीसोपानपङ्क्तिभिः॥)
उत्तमा प्रगल्भा यथा—
णिहुअं खु णीससिज्जइ रुव्वइ राईसु तं पि णीसद्दं।
वहुआ पइम्मि कआवराहे हिअइच्छिआणिण्हुविज्जंति॥ १७६॥
(निभृतं खलु निःश्वस्यते रुद्यते रात्रिषु तदपि निश्शब्दम्।
पत्यौ कृतापराधे हृदयेप्सितानि ह्नूयन्ते॥)
उत्तमा धीरा प्रगल्भा यथा—(गास. १.४८)
अण्णदइआ/महिलापसंगं दे देव करेसु अम्ह दइअस्स।
पुरिसा एक्कंत—रसा ण हु दोस—गुणे विआणंति॥ १७७॥
(अन्यदयिता/महिला—प्रसङ्गं हे देव ! कुर्वस्माकं दयितस्य।
पुरुषा एकान्तरसा न खलु दोषगुणौ विजानन्ति॥)
उत्तमाऽधीरा प्रगल्भा यथा—(गास. २.४७)
ण मुअंति दीहसासं ण रुअंति चिरं, ण होंति किसिआओ।
धण्णाओ ताओ जाणं बहुवल्लह वल्लहो ण तुमं॥ १७८॥
(न मुञ्चन्ति दीर्घश्वासं न रुदन्ति चिरं न भवन्ति कृशाः।
धन्यास्ता यासां बहुवल्लभ ! वल्लभो न त्वम्॥)
उत्तमा ऊढा प्रगल्भा यथा—(गास. १.२३)
आणासआइँ देंती तह सुरए हरिस—विअसिअ—कवोला।
गोसे वि ओणअ—मुही, अह सेत्ति पिअं ण सद्दहिमो॥ १७९॥
(आज्ञाशतानि ददती तथा सुरते हर्षविकसितकपोला।
प्रातरप्यवनतमुखी इयं सेति प्रियां न श्रद्दध्मः॥)
उत्तमाऽनूढा प्रगल्भा यथा—(कुसं. ७.१९)
पत्युः शिरश्चन्द्रकलामनेन स्पृशेति सख्या परिहासपूर्वम्।
सा रञ्जयित्वा चरणौ कृताशीर्माल्येन तां निर्वचनं जघान॥ १८०॥
उत्तमा धीरोढा प्रगल्भा यथा—(रत्ना. २.२१)
भ्रूभेदे सहसोद्गतेऽपि वदनं नीतं परां नम्रता— मीषन्मां प्रति भेदकारि हसितं नोक्तं वचो निष्ठुरम्।
अन्तर्बाष्पजडीकृतं प्रभुतया चक्षुर्न विस्फारितं कोपश्च प्रकटीकृतो दयितया मुक्तश्च न प्रश्रयः॥ १८१॥
उत्तमा धीरोढा प्रगल्भा यथा—(कुसं. ५.८३)
निर्वायतामालि ! किमप्ययं वटुः पुनर्विवक्षुः स्फुरितोत्तराधरः।
न केवलं यो महतां विभाषते शृणोति तस्मादपि यः स पापभाक्॥ १८२॥