यथा तस्य मत्सरिण्याऽपि दूत्यं जायया प्रतिपन्नम्॥)
धीरोढा यथा—(गास. ५.४५)
अकअण्णुअ! तुज्झ कए वा/पाउसराईसु जं मए खुण्णं।
उप्पेक्खिमो अलज्जिर! अज्ज वि तं गामचिक्खल्लं॥ ३९९॥
(अकृतज्ञ! तव कृते प्रावृड्रात्रिषु यो मया क्षुण्णः।
उत्पश्याम्य/उत्प्रेक्षामहे अलज्जाशील! अद्यापि तं ग्रामपङ्कम्॥)
धीराऽनूढा यथा—(गास. ७.४८)
तत्तो च्चिअ होंति कहा विअसंति तहिं तहिं समप्पंति।
किं मण्णे माउच्छा! एक्कजुवाणो इमो गामो ?॥ ४००॥
(तत एव भवन्ति कथा विकसन्ति तत्र तत्र समाप्यन्ते।
किं मन्ये मातृष्वसः! एकयुवकोऽयं ग्रामः ?॥)
अधीरा यथा—(गास. ५.४०)
सेउल्लिअसव्वंगी गोत्तग्गहणेण तस्स सुहअस्स।
दूइं अप्पाहंती/पत्थाएंती तस्सै अ घरंगणं पत्ता॥ ४०१॥
(स्वेदार्द्रीकृतसर्वाङ्गी गोत्रग्रहणेन तस्य सुभगस्य।
दूतीं सन्दिशन्ती/प्रस्थापयन्ती तस्यैव गृहाङ्गणं प्राप्ता॥)
अधीरोढा यथा—(गास. ३.२३)
तइ वोलंते वालअ! वहुएँ वलिआइ तह णु णअणाइ।
जह पुठ्ठ/पट्ठमज्झनिवडंतवाहधाराओं दीसंति॥ ४०२॥
(त्वयि व्यतिक्रामति बालक! वध्वा वलिते तथा नु नयने।
यथा पृष्ठमध्यनिपतद्बाष्पधारा दृश्यन्ते॥)
अधीराऽनूढा यथा—(गास. ७.९६)
एण्हिं वारेइ जणो, तइआ मूअल्ल/मअल्लिओ? ज(क)हिं/जहिं वि गओ ?।
जाहे विसं व जाअं/विसमं सव्वंगपहोलिरं पेम्मं॥ ४०३॥
(इदानीं वारयति जनस्तदा मूकीकृताः? कुत्रापि (वा) गतः ?।
यदा विषमिव जातं सर्वाङ्गघूर्णनशीलं प्रेम॥)
.
ऊढा यथा—(गास. ५.५७)
करिमआणंदवटं भामिज्जंतं वहूएँ बधूहिं।
पेच्छइ कुमारिजारो हासुम्मिस्सेहि अच्छीहिं॥ ४०४॥