कनिष्ठा धीरोढा मध्या यथा—(गास. ६.४९)
वोढं/पोढसुणओ विव/अण्णो अण्णं/त्ता मत्ता पहेणअसुराए।
फलिहं अ मोडिअं महिसएण, को साहउ तस्स?/ को तस्स साहेउ॥ ३८६॥
{वृद्धशुनको विपन्नः अन्यो मत्तः पथि नवसुरया प्रहेण (उत्सव) सुरया।
कर्यासक्षेत्रं च मोटितं महिषकेण, कः साधयतु/कथयतु तस्य?॥}
कनिष्ठा धीराऽनूढा मध्या यथा—
सामाइ सामलीए॰ (पृ.५६७)
कनिष्ठा अधीरोढा मध्या यथा—(गास. ५.६१)
उअ संभमविक्खित्तं रमिअव्व—अलेहलाएॅ सुण्हाए।
णवरंगअं कुडुंगे, दिण्णं धअं व अविणअस्स॥ ३८७॥
(पश्र्य संभ्रमविक्षिप्तं रन्तव्यकलम्पटया स्नुषया।
नवरङ्गकं कुञ्जे दत्तं ध्वजमिवाविनयस्य॥)
कनिष्ठा अधीराऽनूढा मध्या यथा—
णव/रं वरो वि पइभाइ वोढकुमरीएँ विअसिअविला/सो।
गामजुआणं(दट्ठुं) णइअडकुडुंगभमरं भमति/भमंतीए॥ ३८८॥
(केवलं वरोऽपि, प्रतिभाति, प्रौढकुमार्या विकसितविलासम्।
ग्रामयूनां द्रष्टुं/वा नदीतटनिकुञ्जभ्रमरं, भ्रमति/भ्रमन्त्याः॥)
कनिष्ठा प्रगल्भा यथा—(गास. ४.३५)
बहलतमा हअराई॰॥ ३८९॥
(पृ.३६७)
कनिष्ठा धीरा प्रगल्भा यथा—(गास. ८७७)
महुएहि किं व पंथिअ॰॥ ३९०॥
(पृ. ३६७)
कनिष्ठा अधीरा प्रगल्भा यथा—(गास. ४.४८)
अंगाणं तणुआरअ! सिक्खावअ! दीहरोविअव्वाणं।
विणआइक्कमकारअ! मा मा णं पम्हसिज्जासु॥ ३९१॥
(अङ्गानां तनुकारक! शिक्षापक! दीर्घरोदितव्यानाम्।
विनयातिक्रमकारक! मा मा एनां प्रस्मरिष्यसि/विसमरेः॥)
कनिष्ठा ऊढा प्रगल्भा यथा—(गास. २.७)
गोलाअडट्ठिअं पोच्छिऊण गहवइसुअं हलिअसुण्हा।