कनिष्ठा अनूढा यथा—(गास. ४.२८)
णीआइ अज्ज णिक्किव! पिणद्ध—णव—रंगआए वरईए।
घरपरिवाडीए परिधाणाणि/पहेणआइँ तुह दंसणासाए॥ ३६७॥
(नीतान्यद्य निष्कृप! पिनद्धनवरङ्गकया वराक्या।
गृहपरिपाट्या प्रहेणकानि तव दर्शनाशया॥)
कनिष्ठा धीरोढा यथा—(गास. ३.२९)
सव्वस्सम्मि वि दड्ढे गहवइधूआअ णिव्वुइ च्चेअ।
जं तीए गामडाहे हत्थाहत्थिं कुडो गहिओ॥ ३६८॥
(सर्वस्मिन्नपि/सर्वस्वऽपि दग्धे गृहपतिदुहितुर्निर्वृतिरेव।
यत् तया ग्रामदाहे हस्ताहस्तिकया कुटो गृहीतः॥}
कनिष्ठा धीराऽनूढा यथा—
जणणी असंकमाणी जाए वारेज्जणाम्मलणे . . .।
णेच्छइ दुढ्ढकुमारी कुरओ ओपोंतिआ होउं(?)॥ ३६९॥
कनिष्ठा अधीरोढा यथा—(गास. ४.५९)
आहवइसुआच्चिएसु वि फलहीवेंटेसु उअह वहुआए।
मोहं भमइ पुलइओ विलग्गसेअं/सेअगलंतं—गुली हत्थो॥ ३७०॥
(गृहपतिसुतावचितेष्वपि कार्पासवृन्तेषु पश्यत वध्वाः।
मोघं भ्रमति पुलकितो विलग्न/गलत्—वेदाङ्गुलिर्हस्तः॥)
कनिष्ठा अधीराऽनूढा यथा—(गास. ५.५६)
धावइ पुरओ पासेसु भमइ दिट्ठीपहम्मि संठाइ।
णवलइआहत्थअ हलिअउत्त! दे हंमउ कुमारीं॥ ३७१॥
(धावति पुरतः पार्श्वयोर्भ्रमति दृष्टिपथे संतिष्ठते।
नवलतिकाहस्त हलिकपुत्र! दयस्व हन्यस्व कुमारीम्॥)
कनिष्ठा मुग्धा यथा—
गामे गइवइ णं भण साहसु तं अज्ज केण सुणइट्ठो।
फग्गुच्छणचिक्किल्ले तिए हसि (अ जदणुठ्ठिअं तुमए)॥ ३७२॥
कनिष्ठा धीरा मुग्धा यथा—(गास. ४.१३)
पुट्ठिं पुससु किसोअरि! पडोघअंकोल्ल—पत्तचित्तलिअं।
छेआहि दिअरजाआहिं उज्जुए! मा कलिज्जिहिसि॥ ३७३॥
{पृष्ठं प्रोञ्छ कृशोदरि! पश्चादृहाङ्कोटपत्रचित्रितम्।