रमिअम्ह जेण अज्जं सो चेअ परेज्ज सुहओ ग ग॥ ३२५॥
{आपृष्टाऽसि कौमुदि! त्वमपि मातुलानि! कौमुदीचन्द्र (चन्द्रे)।
रमिष्यामो येन अद्य स एव . . . सुभगः . . . .॥}
उत्तमाऽधीरोढा प्रगल्भा यथा—
पाठेइ कुलवहुए अह वम ग ग ग लइ(लि)असअला।
समुच्चइस्से तम्मि आवसिउं॥ ३२६॥
उत्तमा अधीराऽनूढा प्रगल्भा यथा—
णीसेसपसुत्तजणम्मि अद्धरत्ते व्व हिव्भगिम्हमज्झण्हे।
अहिसारेसि सउण्णं कुमारि! कं गामतरुणाणं ?॥ ३२७॥
(निःशेषप्रसुप्तजने अर्धरात्रे इव (हिब्भ)—ग्रीष्ममध्याह्ने।
अभिसारयसि सपुण्यं कुमारि! कं ग्रामतरुणानाम् ?॥)
मध्या यथा— (गास. १.८०)
ह्णण्हाणहलिद्दाभरिअंतराइ जालाइ जालवलअस्स।
सोहंती किलिंचअ—कंटएण कं काहिसि कअत्थं?॥ ३२८॥
(स्नानहरिद्राभृतान्तराणि जालानि जालवलयस्य।
शोधयन्ती क्षुद्रकण्टकेन कं करिष्यसि कृतार्थम्?॥)
मध्या धीरा यथा—(गास. १.७३)
जं जं सो णिज्झाअइ अंगोआसं महं अणिमिसच्छो।
पच्छाएमि अ तं तं इच्छामि अ तेण दीसंतं॥ ३२९॥
(यं यं स निध्यायत्यङ्गावकाशं ममानिमिषाक्षः।
प्रच्छादयामि च तं तमिच्छामि च तेन दृश्यमानम्॥)
मध्या अधीरा यथा—(गास. ३.४६)
मामि! हिअअं व पीअं तेण जुआणेण मज्जमाणाए।
ण्हाणहलिद्दाकडुअं अणुसोत्तजलं पिअंतेण॥ ३३०॥
(मातुलानि! हृदयमिव पीतं तेन यूना मज्जन्त्याः।
स्नानहरिद्राकटुकमनुस्त्रोतो जलं पिबता॥)
मध्या ऊढा यथा—(गास. ३.५४)
तह सुण्हाए पुलोइओ दरवलिअवंकतारअं पहिओ।
जह घाटि/तडिओ वि घरसामिएण ओणिच्चए/ओलिंदए वसिओ॥ ३३१॥
(तथा स्नुषया प्रलोकितो दरवलितवक्रतारकं पथिकः।