उत्तमा मुग्धा यथा—(गास. ६.७२)
मअणग्गिणो व्व धूमं मोहणपिंच्छं व्व लोअदिठ्ठीए।
जोव्वणधअं व मुद्धे ! वहसि सुअंधं चिहुरभारं॥ ३०१॥
(मदनाग्नेरिव धूमं मोहनपिञ्छिकामिव लोकदृष्टेः।
यौवनध्वजमिव मुग्धे ! वहसि सुगन्धं चिकुरभारम्॥)
उत्तमा धीरा मुग्धा यथा—
सहि ! साहसु तेण समं अहं पि किं णिग्गआ ? पहाअम्मि।
अण्ण च्चिअ दीसइ जेण दप्पणे कावि सा सुमुही/साममुही॥ ३०२॥
(सखि ! साधय तेन सममहमपि किं निर्गता ? प्रभाते।
अन्येव दृश्यते येन दर्पणे काऽपि सा सुमुखी/श्याममुखी॥)
उत्तमाऽधीरा मुग्धा यथा—
लज्जाविसंठुलाए अरंहल्लअणच्चेलंतीए।
वाएइण पइ आ उअ एमेअ करे कालवहूए॥ ३०३॥
उत्तमोढा मुग्धा यथा—
दूसिअहिअओ/दूलिहहिइअ सोयं धरेइ वहुआए वण्णिअं दिअरो।
उण्णामिअ-मासल-बाहुमूल-णिव्वण्णण-सअण्हो ॥ ३०४॥
(दूषितहृदयः सोऽयं धारयति वध्वाः वर्णितं देवरः।
उन्नामितमांसलबाहुमूलनिर्वर्णनसतृष्णः ॥)
उत्तमाऽनूढा मुग्धा यथा—(गास. ५.१०)
एत्ताहे च्चिअ मोहं जणेइ बालत्तणे वि दीसंती/वट्टंती।
गहवइ/गामणिधूआ विसलआ व वढ्ढंती काहिइ अणद्धं॥ ३०५॥
(एतावत्येव मोहं जनयति बालत्वेऽपि दृश्यमाना।
गृहपति/ग्रामणीदुहिता विषलतेव वर्धमाना करिष्यत्यनर्थम्॥)
उत्तमा धीराढो मुग्धा यथा—
णिद्दावस-मअणुम्मीलतारआ-वंगघोलिरे णअणे।
गिम्हावरण्हसुत्तुठ्ठिआए दिअरो तुह णिअइ॥ ३०६॥
(निद्रावशमदनोन्मीलत्ताकापाङ्गघूर्णनशीले नयने।
ग्रीष्मापराह्णसुप्तोत्थिताया देवरस्तव पश्यति॥)
उत्तमा धीराऽनूढा मुग्धा यथा—
वहवल्लह ! वड्ढंती लअम्मि अंदोलमाणीँ ओरमसु।