गौर्येत्थं गदिते गुहे विघटयत्याकृष्य सन्ध्याञ्जलिं शम्भोर्भिन्नसमाधिरुद्धरभसो हासोद्गमः पातु वः॥ १७॥
प्रकर्षो यथा—
स एष भुवनत्रयप्रथितसंयमः शङ्करो बिभर्ति वपुषाऽधुना विरहकातरः कामिनीम्।
अनेन किल निर्जिता वयमिति प्रियायाः करं करेण परिताडयन् जयति जातहासः स्मरः॥ १८॥
संपर्को यथा—(खण्डयशास्तिः ३०)
वपुर्दलनसम्भ्रमात् स्वनखरं प्रन/विष्टे रिपौ क्व यात इति विस्मयात् प्रहितलोचनः सर्वतः।
वृथेति करधूतिभिर्निपतितं पुनर्दानवं निरीक्ष्य भुवि रेणुवज्जयति जातहासो हरिः॥ १९॥
अनुगमो यथा—(रत्ना. १.२)
औत्सुक्येन कृतत्वरा सहभुवा व्यावर्तमाना ह्निया तैस्तैर्बन्धुवधूजनस्य वचनैर्नीताऽऽभिमुख्यं पुनः।
पश्यन्ती परमात्तसाध्वसरसा गौरी नवे सङ्गमे संरोहत्पुलका हरेण हसताऽऽश्लिष्टा शिवायास्तु वः॥ २०॥
(७. गर्वः)
आत्मोत्कर्षसम्भावनया परावज्ञानं गर्वः।
तज्जन्म यथा—(उराच. २.३९)
यः प्रापत् प्रसभं पुराऽमृतहृतौ वह्निप्रभाभासुरैः पक्षालीकलिता परप्रहरणैर्धेर्योचितं मण्डनम्।
तेनास्मद्भुजपञ्जरेऽत्र विफलोत्फालान् मुहुः कुर्वता व्यालोलेन गरुत्मताऽपि सुचिरं क्रीडाशकुन्तायितम्॥ २१॥
अनुबन्धो यथा—(वेसं. ३.७)
अस्त्रज्वालावलीढप्रतिबलजलधेंरन्तरौर्वायमाणे सेनानाथे स्थितेऽस्मिन् मम पितरि गुरौ सर्वधन्वीश्वराणाम्।
कर्णालं सम्भ्रमेण, व्रज कृप! समरं, मुञ्च हार्दिक्य! शङ्कां ताते चापद्वितीये वहति रणधुरं को भयस्यावकाशः ?॥ २२॥
प्रकर्षो यथा—(वेसं. ३.४६)
धृतायुधो यावदहं तावदन्यैः किमायुधैः।
यद्वा न सिद्धमस्त्रेण मम तत् केन सेत्स्यति॥ २३॥
संपर्को यथा—
चक्रं वा मधुहा कृतान्तगृहिणीदत्ताग्रपञ्चाङ्गुलं वज्रं भूधरपक्षशोणितसुरापानोन्मदं वा वृषा।
शूलं वाऽन्धकरक्तबिन्दुनिचितं गृह्णातु शूलायुधो धृष्टद्युम्नमहं निहन्मि समरे कश्चित् परित्रायताम्॥ २४॥
अनुगमो यथा—(उराच. २.३१)
मैनाकः किमयं रुणाद्धि गगने मन्मार्गमव्याहतं शक्तिस्तस्य कुतः? स वज्रपतनाद् भीतो महेन्द्रदापि।
तार्क्ष्यः? सोऽपि समं निजने विभुना जानाति मां रावणम् आः; ज्ञातं स जटायुरेष जरसा क्लिष्टो वधं वाञ्छति॥ २५॥
(८. मदः)
मदिराद्युपयोगान्मनस्सम्मोहानन्दसंभेदो मदः।
तज्जन्म यथा—(कुसं. ८.७८)