Skip to main content
Search
VR
Vālmīki Rāmāyaṇam • Kāṇḍa 1 (Bālakāṇḍa) • Sarga 27

Bālakāṇḍa Sarga 27

बालकाण्डम् • सर्गः 27

Bālakāṇḍa Sarga 27 of the classical Vālmīki Rāmāyaṇa with 18 verses.

Total: 18 Verses • Citations: VR 1.27.1–18 • 175 Lexicon Terms
VR 1.27.1 अनुष्टुप्
प्रतिगृह्य ततोऽस्त्राणि प्रहृष्टवदनः शुचिः । गच्छन्नेव च काकुत्स्थो विश्वामित्रमथाब्रवीत् ॥
pratigṛhya tato'strāṇi prahṛṣṭavadanaḥ śuciḥ | gacchanneva ca kākutstho viśvāmitramathābravīt ||
English Translation
Having accepted those weapons with purity, Käkutstha while proceeding, with a complacent countenance spoke these words to sage Visvāmitra,-
VR 1.27.2 अनुष्टुप्
गृहीतास्त्रोऽस्मि भगवन्दुराधर्षः सुरैरपि । अस्त्राणां त्वहमिच्छामि संहारं मुनिपुंगव ॥
gṛhītāstro'smi bhagavandurādharṣaḥ surairapi | astrāṇāṃ tvahamicchāmi saṃhāraṃ munipuṃgava ||
English Translation
O adorable one, I have received these weapons, incapable of being repressed even by the celestials themselves. Now, O best of ascetics, I would acquire a knowledge of with drawing them.
VR 1.27.3 अनुष्टुप्
एवं ब्रुवति काकुत्स्थे विश्वामित्रो महामुनिः । संहारं व्याजहाराथ धृतिमान्सुव्रतः शुचिः ॥
evaṃ bruvati kākutsthe viśvāmitro mahāmuniḥ | saṃhāraṃ vyājahārātha dhṛtimānsuvrataḥ śuciḥ ||
English Translation
Upon Kākutstha's representing this, Viśvāmitra of high austerities, endowed with patience, of excellent vows, and pure in spirit, communicated to him the mantras for restraining the weapons.
VR 1.27.4 अनुष्टुप्
सत्यवन्तं सत्यकीर्तिं धृष्टं रभसमेव च । प्रतिहारतरं नाम पराङ्मुखमवाङ्मुखम् ॥
satyavantaṃ satyakīrtiṃ dhṛṣṭaṃ rabhasameva ca | pratihārataraṃ nāma parāṅmukhamavāṅmukham ||
VR 1.27.5 अनुष्टुप्
लक्षाक्षविषमौ चैव दृढनाभसुनाभकौ । दशाक्षशतवक्त्रौ च दशशीर्षशतोदरौ ॥
lakṣākṣaviṣamau caiva dṛḍhanābhasunābhakau | daśākṣaśatavaktrau ca daśaśīrṣaśatodarau ||
VR 1.27.6 अनुष्टुप्
पद्मनाभमहानाभौ दुन्दुनाभसुनाभकौ । ज्योतिषं कृशनं चैव नैराश्य विमलावुभौ ॥
padmanābhamahānābhau dundunābhasunābhakau | jyotiṣaṃ kṛśanaṃ caiva nairāśya vimalāvubhau ||
VR 1.27.7 अनुष्टुप्
यौगन्धरहरिद्रौ च दैत्यप्रमथनौ तथा । पित्र्यं सौमनसं चैव विधूतमकरावुभौ ॥
yaugandharaharidrau ca daityapramathanau tathā | pitryaṃ saumanasaṃ caiva vidhūtamakarāvubhau ||
VR 1.27.8 अनुष्टुप्
करवीरकरं चैव धनधान्यौ च राघव । कामरूपं कामरुचिं मोहमावरणं तथा ॥
karavīrakaraṃ caiva dhanadhānyau ca rāghava | kāmarūpaṃ kāmaruciṃ mohamāvaraṇaṃ tathā ||
VR 1.27.9 अनुष्टुप्
जृम्भकं सर्वनाभं च सन्तानवरणौ तथा । कृशाश्वतनयान्राम भास्वरान्कामरूपिणः ॥
jṛmbhakaṃ sarvanābhaṃ ca santānavaraṇau tathā | kṛśāśvatanayānrāma bhāsvarānkāmarūpiṇaḥ ||
VR 1.27.10 अनुष्टुप्
प्रतीच्छ मम भद्रं ते पात्रभूतोऽसि राघव । दिव्यभास्वरदेहाश्च मूर्तिमन्तः सुखप्रदाः ॥
pratīccha mama bhadraṃ te pātrabhūto'si rāghava | divyabhāsvaradehāśca mūrtimantaḥ sukhapradāḥ ||
VR 1.27.11 अनुष्टुप्
रामं प्राञ्जलयो भूत्वाब्रुवन्मधुरभाषिणः । इमे स्म नरशार्दूल शाधि किं करवाम ते ॥
rāmaṃ prāñjalayo bhūtvābruvanmadhurabhāṣiṇaḥ | ime sma naraśārdūla śādhi kiṃ karavāma te ||
VR 1.27.12 अनुष्टुप्
गम्यतामिति तानाह यथेष्टं रघुनन्दनः । मानसाः कार्यकालेषु साहाय्यं मे करिष्यथ ॥
gamyatāmiti tānāha yatheṣṭaṃ raghunandanaḥ | mānasāḥ kāryakāleṣu sāhāyyaṃ me kariṣyatha ||
English Translation
Then the descendant of Raghu answered, saying, Repair whither soever you will! Recurring to my memory, do you in time of need, render me assistance!
VR 1.27.13 अनुष्टुप्
अथ ते राममामन्त्र्य कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् । एवमस्त्विति काकुत्स्थमुक्त्वा जग्मुर्यथागतम् ॥
atha te rāmamāmantrya kṛtvā cāpi pradakṣiṇam | evamastviti kākutsthamuktvā jagmuryathāgatam ||
English Translation
Thereafter those devatas having said, "Be it so", circumambulated Rama, took leave of him and returned to their respective abodes from where they had come.
VR 1.27.14 अनुष्टुप्
स च तान्राघवो ज्ञात्वा विश्वामित्रं महामुनिम् । गच्छन्नेवाथ मधुरं श्लक्ष्णं वचनमब्रवीत् ॥
sa ca tānrāghavo jñātvā viśvāmitraṃ mahāmunim | gacchannevātha madhuraṃ ślakṣṇaṃ vacanamabravīt ||
English Translation
After having acquired the knowledge of the weapons Rama addressed maharshi Viswamitra in gentle and soft words while walking along with him.
VR 1.27.15 अनुष्टुप्
किं न्वेतन्मेघसंकाशं पर्वतस्याविदूरतः । वृक्षषण्डमितो भाति परं कौतूहलं हि मे ॥
kiṃ nvetanmeghasaṃkāśaṃ parvatasyāvidūrataḥ | vṛkṣaṣaṇḍamito bhāti paraṃ kautūhalaṃ hi me ||
English Translation
"From this side of the mountain, not faroff from here stand shining and goodlooking trees resembling clouds. It is replete scattered with animals, pleasing to the mind and extremely beautiful. It is adorned with various kinds of birds singing sweetly. What could be this? I am very curious to know.
VR 1.27.16 अनुष्टुप्
दर्शनीयं मृगाकीर्णं मनोहरमतीव च । नानाप्रकारैः शकुनैर्वल्गुभाषैरलंकृतम् ॥
darśanīyaṃ mṛgākīrṇaṃ manoharamatīva ca | nānāprakāraiḥ śakunairvalgubhāṣairalaṃkṛtam ||
English Translation
It is pleasing to the sight, and abounds in beasts, and is exceedingly romantic, and is adorned with various birds singing sweetly.
VR 1.27.17 अनुष्टुप्
निःसृताः स्म मुनिश्रेष्ठ कान्ताराद्रोमहर्षणात् । अनया त्ववगच्छामि देशस्य सुखवत्तया ॥
niḥsṛtāḥ sma muniśreṣṭha kāntārādromaharṣaṇāt | anayā tvavagacchāmi deśasya sukhavattayā ||
English Translation
Now, O foremost of ascetics, we have come out of a wilderness capable of making one's hair stand on end. And from the pleasantness attaching to this place, I have come to a conclusion.
VR 1.27.18 अनुष्टुप्
सर्वं मे शंस भगवन्कस्याश्रमपदं त्विदम् । संप्राप्ता यत्र ते पापा ब्रह्मघ्ना दुष्टचारिणः ॥
sarvaṃ me śaṃsa bhagavankasyāśramapadaṃ tvidam | saṃprāptā yatra te pāpā brahmaghnā duṣṭacāriṇaḥ ||
← Previous (Ch. 26) Full Table of Contents Next (Ch. 28) →