पतितं निजोत्सङ्गे अप्राप्तम् एव पयोधरौ करयुगलम्॥)
यथा वा—(सेब. ११.१०७)
तीए णव—पल्लवेण व पहराअंब—विहलेण हत्थेण मुहं।
परिमज्जिउं ण चइअं एक्ककओल—मिलिआलअं कह वि कअं॥ १०६॥
(तया नवपल्लवेन इव प्रहाराताम्रविह्वलेन हस्तेन मुखम्।
परिमार्ष्टुं न शक्तं एककपोलमिलितालकं कथमपि कृतम्॥)
११. दुःखसन्दीपनं यथा—(कुसं. ४.२६)
तमवेक्ष्य रुरोद सा भृशं स्तनसम्बाधमुरो जघान च।
स्वजनस्य हि दुःखमग्रतो विवृतद्वारमिवोपजायते॥ १०७॥
यथा वा—(कुसं. ४.५)
उपमानमभूद् विलासिनां१ करणं यत्तव कान्तिमत्तया।
तदिदं गतमीदृशीं दशां न विदीर्ये कठिनाः खलु स्त्रियः॥ १०८॥
१२. दुःखव्याहारो यथा—(कुसं. ४.२७)
इति चैनमुवाच दुःखिता सुहृदः! पश्य वसन्त! किं स्थितम्।
यदिदं कणशो विकीर्यते पवनैर्भस्म कपोतकर्बुरम्॥ १०९॥
१. सिनाम् = सिनीनाम् जो.रा.। अत्र तृतीयपादविसंवादः।
यथा वा—(रघु. ८.५७)
नवपल्लवसंस्तरेऽपि ते मृदु दूयेत यदङ्गमर्पितम्।
तदिदं विषहिष्यते कथं वद वामोरु! चिताधिरोहणम्॥ ११०॥
१३. दुःखातिवाहनं यथा—(रघु. ८.४१)
प्रतियोजयितव्यवल्लकीसमवस्थामथ सत्त्वविप्लवात्।
स निनाय नितान्तवत्सलः प्रतिगृह्योचितमङ्कमङगनाम्॥ १११॥
यथा वा—(सेब. ११.९८)
तो अगणिओवएसा गओ/आवणिअत्तितजीअवि/विअमुहिज्जंती।
तिअडाए जणअतणआ सहिसब्भावसरिसं उरम्मि णिसण्णा॥ ११२॥
(ततः अगणितोपदेशा गतापनिवर्तितजीवितमुद्वहन्ती।
त्रिजटायाः जनकतनया सखीसद्भावसदृशमुरसि निषण्णा॥)
१४. बाष्पमोक्षो यथा—(रघु. १४.६८)
तथेति तस्याः प्रतिगृह्य वाचं रामानुजे दृष्टिपथं व्यतीते।
सा मुक्तकण्ठं व्यसनातिभाराच्चक्रन्द विग्ना कुररीव भूयः॥ ११३॥