४. दूतानुगमो यथा—(गास. ५.४०)
तं भणहि दूइ एअं ण इमं एअं ति अणुपहमिमाए।
पुणरुत्तं सीसंता कह—वि समप्पंति संदेसा॥ ८॥
(तं भण दूति एतन्नेदमेतदिति अनुपदमनया।
पुनरुक्तं कथ्यमानाः कथमपि समाप्यन्ते संदेशाः॥)
सेडल्लियसव्वङ्गी गोत्तग्गहणेण तस्स सुहअस्स।
दूइं पट्ठाएन्ती तस्सेअ घरङ्गणं पत्ता॥ ९॥
(स्वेदार्दीकृतसर्वाङ्गी गोत्रग्रहणेन तस्य सुभगस्य।
दूतीं प्रस्थापयन्ती तस्यैव गृहाङ्गणं प्राप्ता॥)
(गास. ५.४०)
५. सखीविगर्हणं यथा—(गास. ५.१२)
सुप्पउ तइओ वि गओ जामो त्ति सहिओ कीस मं भणह।
सेहालिआणं गंधो ण देइ सोत्तुं, सुअह तुम्हे॥ १०॥
(सुप्यतां तृतीयोऽपि गतो याम इति सख्यः किमिति मां भणथ।
शेफालिकानां गन्धो न ददाति स्वप्तुं स्वपत यूयम्॥)
किं भणह मं सहिओ 'मा मर, दीसिहह सो जिअंतीए'।
कज्जालाओ एसो सिणेहमग्गो उण ण होइ॥ ११॥
(किं भणथ मां सख्यः मा म्रियस्व द्रक्ष्यते स जीवन्त्या।
कार्यालाप एष स्नेहमार्गः पुनर्न भवति॥)
(गास. ६१९वे.)
६. मार्गोदीक्षणं यथा—
सुरअसुहलालसाहिं पिअअमरत्थंतरेसु पुणरुत्तं।
पेसिज्जंति सरहसं समअं दूईहि दिट्टीओ॥ १२॥
{सुरतसुखलालसाभिः प्रियतमरथ्यान्तरेषु पुनरुक्तम्।
प्रेष्यन्ते सरभसं समकं दूतीभिः दृष्टयः॥}
कं तुंगथगुक्खित्तेण पुत्ति दारट्ठिआ पलोएसि।
उण्णामिअ-कलस-णिवेसिअग्घकमलेण व मुहेण॥ १३॥
(कं तुङ्गस्तनोत्क्षिप्तेन पुत्रि द्वारस्थिता प्रलोकयसि।
उन्नमितकलशनिवेशितार्घकमलेनेव मुखेन ॥)
(गास. २५६वे.)