२. सखीकृतो यथा—(मामा. ६.१५/१६)
साधु लवङ्गिके साधु। अवसरे खलु अनुरागो(प)कारयोर्गरीयसोरुपन्यासः।
यथा वा—(मामा. ४.६)
'दया वा स्नेहो वा भगवति निजेऽस्मिन् शिशुजने'॥ ८५॥
इत्यादि
यथा च—(मामा. २.७/८)
जदा भअवदीए आणत्तं। अण्णहा तस्सिं अवसरे दुद्दंसणे अदिक्कंतजोव्वणे किंति ण विआरिदं अमच्चेण। ता पसीद भअवदि पिरत्ताहि एत्तो जीवंतमरणादो पिअसहिं तुह वि एसा दुहिदा एव्व।
(यथा भगवत्याऽऽज्ञप्तम्। अन्यथा तस्मिन् अवसरे दुर्दर्शने अतिक्रन्तयौवने किमिति न विचारितम् अमात्येन? तत् प्रसीद भगवति परित्रायस्व एतस्मात् जीवन्मरणात् प्रियसखीम्, तवापि खलु एषा दुहितैव॥ ८६॥)
३. नायककृतो यथा—(मामा. १०.२२)
अपि चिन्तामणिश्चिन्तापरिश्रममपेक्षते।
इदं त्वकृतमन्येन कृतमाश्चर्यमार्यया॥ ८७॥
यथा वा—(रत्ना. ४.१९)
'यातो विक्रमबाहुरात्मसमतां प्राप्तेयमुर्वीतले'॥ ८८॥
(पृ.६३९) इत्यादि
४. नायिकाकृतो यथा—(मामा. ६.७/८)
हा परमत्थवादिणि पिअसहि लवंगिए एसा दाणिं पिअसही अणाधा मरणे वट्टमाणा आगव्भनिग्गमणिरंतरोपऊढवीसंभसरिसं परिस्सज्ज त्ति अब्भत्थेदि। (हा परमार्थवादिनि प्रियसखि, लवङ्गिके, एषा इदानीं प्रियसखी अनाथा मरणे वर्तमाना आगर्भनिर्गमनिरन्तरोपारूढविस्रम्भसदृशं परिष्वंजेति अभ्यर्थयते।)
यथा वा—(मामा. ७.१/२)
मदयन्तिका— किं पुणो वि पणअभंगेण किदावराहो अअं जणो जेण एवं मंतेसि। पिअसहि तुमं लवंगिअ अ संपदं मे हिअअं।
(किं पुनरपि प्रणयभङ्गेन कृतापराधः अयं जनो येन एवं मन्त्रयसे। प्रियसखि त्वं लवङ्गिका च साम्प्रतं मे हृदयम्॥ ८९॥) (पृ. १८०, NS 1936)
५. एवं सामान्यतोऽपि यथा—
कह वि विलग्गालोअण—णीससणुब्भडपिआहिउक्कंठं।
दुल्लहजणाणुरत्तं दूइओ पुण जिआवेंति॥ १०॥
(कथमपि विलग्नालोकननिःश्वासनोद्भटप्रियाधिकोत्कण्ठम्।
दुर्लभजनानुरक्तं दूत्यः पुनर्जीवयन्ति ॥)
कत्तो सन्देससुहं कत्तो सरसाइ मोहणसुहाइ।
चिंतामणि व्व लोअम्मि सा हु दूई जइ ण होइ॥ ९१॥
(कुतः सन्देशसुखं कुतः सरसानि मोहनसुखानि।
चिन्तामणिरिव लोके सा खलु दूती यदि न भवति।)
जइआइरितवेसविअविअसदूल सीसंत।
संगमसुहसमब्भहिअमणरहा होंति संदेसा॥ ९२a॥