सुहमिच्छंतो दुस्सहजणाणुराए जणो पडइ॥ ५१॥
(प्रेर्यमाणः पूर्वकृतैः कर्मभिः कैरपि वराकः।
सुखमिच्छन् दुस्सहजनानुरागे जनः पतति॥)
यथा वा—(वल. ३३१)
आरंभो जस्स इमो णीसासाआस—सोसिअ—सरीरो।
परिणाहो कहं होहिइ ण आणिमो दड्ढपेम्मस्स॥ ५२॥
(आरम्भो यस्यायं निःश्वासायासशोषितशरीरः।
परिणामः कथं भविष्यति न जानीमो दग्धप्रेम्णः॥)
सखीसम्प्रश्नो यथा—(गास. ४.५६)
वअणे वअणम्मि चलंत—सीस—सुण्णावहाण—हुंकारं।
सहि देंत्ती णीसासंतरेसु कीस म्ह दूमेसि॥ ५३॥
(वचनेषु चलच्छीर्षशून्यावधानहुङ्कारम्।
सखि ददती निःश्वासान्तरेषु किमित्यस्मान् दुनोषि?॥)
यथा वा—(लीलावई ४९९)
अण्णं जं णूमिज्जइ एअं पुण सुअणु वम्महरहस्सं।
साहिज्जंतं ण तहा गुप्पंतं जह फुडीहोइ॥ ५४॥
(अन्यद् यद् गुप्यते एतत् पुनः सुतनु! मन्मथरहस्यम्।
कथ्यमानं न तथा गुप्यमानं यथा स्फुटीभवति॥)
इतिवृत्ताख्यानं यथा—
अज्ज सहि सो जुआणो उवइट्ठो मुरलमुत्तरंतीए।
संकेअ—पअडण—भअ—च्छलेण एआहि वाआहि॥ ५५॥
(अद्य सखि! स युवा उपदिष्टो मुरलामुत्तरन्त्या।
सङ्केत—प्रकटन—भय—च्छलेन एताभिर्वाग्भिः॥)
यथा वा—
दट्ठुं चिरं ण लद्धो मामि पिओ दिट्ठिगोअरगओ वि।
दंडाहअ—वलिअ—हुअंग—वंक—रच्छे हअग्गामे॥ ५६॥
(द्रष्टुं चिरं न लब्धः सखि! प्रियः दृष्टिगोचरगतोऽपि।
दण्डाहतवलितभुजङ्गवक्ररथ्ये हतग्रामे॥)
सखीशिक्षा यथा—(गास. ४.५५)
मा वच्प पुफ्फलाविर (लाई) देवा उअअंजलीहि तूसंति।