अथ
श्रृङ्गारप्रकाशे सप्तविंशः प्रकाशः
सङ्केतप्रकाशः
{आदौ त्रुटिः}
सङ्केतापचारो यथा—(गास. ५.१५)
चोरिअरअसद्दालुइ मा पुत्ति ब्भमसु अंधआरम्मि।
अहिअअरं लक्खिज्जसि तमभरिए दीवअ सिहव्व॥ १॥
(चौर्यरतश्रद्धाशीले मा पुत्रि भ्रमान्धकारे।
अधिकतरं लक्ष्यसे तमोभृते दीपकशिखेव॥)
यथा वा—
हलिअ—सुआ—मुह—ससिकंति—पहअ—तिमिरम्मि इअ हअग्गामे।
ओँ मामि कह वसिज्जइ संकेअअभंगदूमिआसाहिं॥ २॥
(हालिकसुतामुखशशिकान्तिप्रहृततिमिरे इह हतग्रामे।
हे मातुलानि! कथमुष्यते सङ्केतक—भङ्ग—दूनाशाभिः॥)
सङ्केतमनोरथो यथा—(गास. २.६५)
फलही—वाहण—पुण्णाहमंगलं लंगले कुणंतीए।
असईअ मणोरहगब्भिणीए हत्था थरहरंति॥ ३॥
(कार्पासीकषण—पुण्याहमङ्गलं लाङ्गले कुर्वत्याः।
असत्या मनोरथगर्भिण्या हस्तौ थरथरायेते॥)
यथा वा—
अंतोहुत्तं डज्झइ छिंदंते देअरे णइ—करंजं।
हिअअब्भइअमणोरहाणँ वि परंमुही सुण्हा॥ ४॥
(अन्तरभिमुखं दह्यते छिन्दति देवरे नदीकरञ्जम्।
हृदयाभ्यधिकमनोरथानामपि पराङ्मुखी स्नुषा॥)
सङ्केतोत्कण्ठा यथा—
संकेअऊसुअमणो गहवइ—धूआ—कडक्ख—सण्णइ/सच्चविओ।
तंबं गअं ण वेअइ गोवालो अंबरं दुहइ॥ ५॥
(सङ्केतोत्सुकमना गृहपतिदुहितृकटाक्षसंज्ञापितः/ द्ृष्टः।
ताम्रां गतां न वेत्ति व्रीडया अम्बरं दोग्धि॥)
यथा वा—(वल. ४९६, गास. ८६८वे.)