णवरंगअं कुडंगे धअं व दिण्णं अविणअस्स॥ ७७॥
(पश्य संभ्रमविक्षिप्तं रन्तव्य—लम्पटया असत्या।
नवरङ्ग/क्तकं निकुञ्जे ध्वजमिव दत्तमविनयस्य॥)
यथा वा—
तह कह वि हु सुरअं सरहसं कअं अडअणाए जाराओ।
जह णिअडिंभं मोत्तुं पर—डिंभो आणिओ गेहं॥ ७८॥
(तथा कथमपि खलु सुरतं सरभसं कृतमसत्या जारात्।
यथा निजडिम्भं मुक्त्वा परडिम्भः आनीतः गेहम्॥)
वञ्चितावृत्तान्तो यथा—(गास. ४.१८)
अह सा तहिं तहिं विअ वाणीरवणंमि चुक्कसङ्केआ।
तुह दंसणं विमग्गइ पम्हट्ठ—णिहाण—ठाणं व॥ ७९॥
(अथ सा तत्र तत्रैव वानीरवने विस्मृतसङ्केता।
तव दर्शनं विमार्गति विस्मृतनिधानस्थानमिव॥)
यथा वा—
वेदणिखातं/वेडस—खुडिअं किसलं कण्णे काऊण हलिअसोण्हाए।
जाणाविओ सहासं दिअरो वंकाएँ दिट्ठीए॥ ८०॥
{वेतस—खण्डितं किसलयं कर्णे कृत्वा हालिकस्नुषया।
ज्ञापितः सहासं देवरो वक्रया दृष्ट्या॥}
परिभोगदर्शनं यथा—
अज्झाएँ णव—णख—क्खअ—णिरीक्खणे गरुअजोव्वणुत्तुङ्गं।
पडिमागअ—णिअ—णअणुप्पलच्चिअं होइ थणवट्ठं॥ ८१॥
(आर्याया नवनखक्षतनिरीक्षणे गुरुकयौवनोत्तुङ्गम्।
प्रतिमागतनिजनयनोत्पलार्चितं भवति स्तनपृष्ठम्॥)
यथा वा—(गास. ३.९)
णवि तह पढम—समाअम—सुरअ—सुहे पाविए वि परिओसो।
जह वीअदिअससविलक्खलक्खिए वअणकमलम्मि॥ ८२॥
(नापि तथा प्रथमसमागमसुरतसुखे प्राप्तेऽपि परितोषः।
यथा द्वितीयदिवससविलक्षलक्षिते वदनकमले॥)
सखीव्याजगर्भा यथा—(सक. ४.८४)
उरपेल्लिअ—वइकारिल्लआइ उच्चेसि दइअवच्छलिए।