संभूयेव सुखानि चेतसि परं भूमानमातन्वते यत्रालोकपथावतारिणि रतिं प्राप्नोति नेत्रोत्सवः।
यद्वालेन्दुकलोच्चयादपचितैः सारैरिवोत्पादितं तत् पश्येयमनङ्गमङ्गलगृहं भूयोऽपि तस्या मुखम्॥ ४९॥
संपृक्ता यथा—
कपोले जानक्याः करिकलभदन्तद्युतिमुषि स्मरस्मेरं गण्डोड्डमरपुलकं वक्त्रमलम्।
मुहुः पश्यन् शृण्वन् रजनिचरसेनाकलकलं जटाजूटग्रन्थिं द्रढयति रघूणां परिबृढः॥ ५०॥
अनुवर्तिनी यथा—(मामा. २.२४)
न्यस्तालक्तकरक्तमाल्यवसना पाषाण्डचण्डालयोः पापारम्भवतोर्मृगीव वृकयोर्भीरुर्गता गोचरम्।
सेयं भूरिवसोर्वसोरिव सुता मृत्योर्मुखे वर्तते हा धिक् कष्टमनिष्टमस्तकरुणः कोऽयं विधेः प्रक्रमः॥ ५१॥
रसे जाता यथा—
अयं ते विद्रुमच्छायो मरुमार्ग इवाधरः।
कस्य नो कुरुते मुग्धे पिपासाकुलितं मनः॥ ५२॥
अनुबन्धिनी यथा—(शाकु. ३.२१)
अपरिक्षतकोमलस्य यावत् कुसुमस्येव नवस्य षट्पदेन।
अधरस्य पिपासता मया ते सदयं सुन्दरि ! गृह्यते रसोऽस्य॥ ५३॥
प्रवृद्धा यथा—(शाकु. ३.२२)
मुहुरङ्गुलिसंवृताधरोष्ठं प्रतिषेधाक्षरविक्लबाभिरामम्।
मुखमंसविवर्ति पक्ष्मलाक्ष्याः कथमप्युन्नमितं न चुम्बितं तु॥ ५४॥
संपृक्ता यथा—
शिखरिणि क्व नु नाम कियच्चिरं किमभिधानमसावकरोत् तपः।
तरुणि ! येन तवाधरपाटलं दशति बिम्बफलं शुकशावकः॥ ५५॥
अनुवर्तिनी यथा—
निरानन्दः कौन्दे मधुनि विधुरो बालवकुले न साले सालम्बो लवमपि लवङ्गे न रमते।
प्रियङ्गौ नासङ्गं रचयति न चूते विचरति स्मरंल्लक्ष्मीलीलाकमलमधुपानं मधुकरः॥ ५६॥
गन्धे जाता यथा—(मामा. ७.५)
प्रासादानामुपरि वलभीजालवातायनेभ्यो भ्रान्तावृत्तिः परिणतसुरागन्धसम्पर्कहृद्यः।
माल्यामोदी मुहुरुपचितस्स्फारकर्पूरवासो वायुर्यूनामभिमतवधूसन्निधानं व्यनक्ति॥ ५७॥
अनुबन्धिनीं यथा—(रघु. ३.३)
तदाननं मृत्सुरभि क्षितीश्वरो रहः समाघ्राय न तृप्तिमाययौ।
करीव सिक्तं पृषतैः पयोमुचां शुचिव्यपाये वनराजिपल्वलम्॥ ५८॥
प्रवृद्धा यथा—(माघ. ६.१२)