जाता यथा—(किराता. ११.८)
परितस्तं पृथासूनुर्लोभेन परितस्तेर।
अविज्ञातेऽपि बन्धौ हि बलात् प्रह्लादते मनः॥ ८७॥
अनुबन्धिनी यथा—(विक्रमो. ५.९)
बाष्पान्विता निपतिता मम दृष्टिरस्मिन् वात्सल्यबन्धि हृदयं मनसः प्रमोदः।
सञ्जातवेपथुभिरुज्झितधैर्यवृत्तिरिच्छामि चैनमदयं परिरब्धुमङ्गैः॥ ८८॥
प्रकृष्टा यथा—(शाकु. ७.१९)
अनेन कस्यापि कुलाङ्कुरेण स्पृष्टस्य गात्रेषु सुखं ममैतत्।
कां निर्वृतिं चेतसि तस्य कुर्याद् यस्यायमङ्गात् कृतिनः प्रारूढः॥ ८९॥
संपृक्ता यथा—(उराच. ६.११)
विरोधो विश्रान्तः प्रसरति रसो निर्वृतिघन— स्तदौद्धत्यं क्वापि व्रजति विनयः प्रह्वयति माम्।
झटित्यस्मिन् दृष्टे किमपि परवानस्मि यदि वा महार्घस्तीर्थानामिव हि महतां कोऽप्यतिशयः॥ ९०॥
अनुगामिनी यथा—(उराच. ५.१६)
यदृच्छासंवादः किमु गुणगणानामतिशयः पुराणो वा जन्मान्तरनिबिडबद्धः परिचयः।
निजो वा सम्बन्धः किमु विधिवशात् कोऽप्यविदितो ममैतस्मिन् दृष्टे हृदयमवधानं रचयति॥ ९१॥
(२.५) औपमानिकी
जाता यथा—(उराच. ५.३)
मुनिजनशिशुरेकः सर्वतः संप्रकोपान्नव इव रघुवंशस्याप्रसिद्धः/द्धि-प्ररोहः।
दलितकरिकपोलग्रन्थिटङ्कारघोरज्वलितशरसहस्त्रः कौतुकं मे करोति।
अनुबन्धिनी यथा—(उराच. ४.१९)
कुवलयदलस्निग्धश्यामः शिखण्डकमण्डनो वटुपरिषदं पुण्यश्रीकश्श्रियैव सभाजयन्।
पुनरिव शिशुर्भूत्वा वत्सः स मे रघुनन्दनो झटिति कुरुते दृष्टः कोऽयं दृशोरमृताञ्जनम्॥ ९३॥
प्रकृष्टा यथा—(उराच. ४.२२)
वत्सायाश्च रघूद्वहस्य च शिशावस्मिन्नभिव्यज्यते सम्पृक्तिः प्रतिबिम्बितेव निखिला सैवाकृतिः सा द्युतिः।
सा वाणी विनयः स एव सहजः पुण्यानुभावोऽप्यसौ हा हा देवि ! किमुत्पथैर्मम मनः पारिप्लवं धावति॥ ९४॥
संपृक्ता यथा—(उराच. ५.४)
अतिशयितसुरासुरप्रभावं शिशुमवलोक्य तवैव तुल्यरूपम्।
कुशिकसुतमखद्विषां प्रमाथे धृतधनुषं रघुनन्दनं स्मरति॥ ९५॥
अनुगामिनी यथा—(उराच. ५.१७)
तदाकाराधिकाकारमालिङ्ग्य त्वां सुदुर्लभम्।