(चन्द्रातपे जाते मारुतविधुतविसर्पमाणरसामोदयुते।
कुमुदोत्पलवापीनां प्ररूढं धवलकृष्णं द्रुमच्छायाणाम्॥)
भिण्णतम-दुद्दिणाइं विडवंतर-विरल-पडिअ-चंदकराइं।
थोअ-सुहालोआइं पअडंति व मुद्धपल्लवाइं वणाइं॥ ५४॥
(सेब. १०.४४)
(भिन्नतमोदुर्दिनानि विटपान्तरविरलपतितचन्द्रकराणि।
धौतसुखालोकानि प्रगलन्तीव मुग्धपल्लवानि वनानि॥)
दीपाअवपिंजरिआ कामिणिहसिअव्वआ परिग्गहसुआ।
होंति गवक्खोवगआ कालाअरु-दद्ध-धूसरा ससिकिरणा॥ ५५॥
(दीपातपपिञ्जरिता कामिनीहसितव्याः परिग्रहसुखाः।
भवन्ति गवाक्षोपगताः कालागरुदग्धधूसराः शशिकिरणाः॥)
गोरंगउ तरुणीअणो जोण्हाइं अहिसरइ सिअ-णेवच्छ-पडिच्छेओ वल्लह-बद्ध-रइ।
तच्छाअहिं पुणु चलिअउ सामलगत्तिअहिं णीलउ वेसु वहंतिहिं मअणुम्मतिअहिं॥ ५६॥
(गौराङ्गस्तरुणीजनो ज्योत्स्नायामभिसरति सितनेपथ्यपरिच्छदो वल्लभबद्धरतिः।
तच्छायासु पुनश्चलितं श्यामलगात्राभिः नीलं वेशं वहन्तीभिर्मदनोन्मत्ताभिः॥) (सक. ३.१३१)
(२१) निशाप्रथमयामकर्म प्रादोषिकं यथा—
सज्जिज्जइ उवआरो अहो रइअंपि पुणो रइज्जइ सअणं।
संभरिअ वाणि-अत्था अप्पाहिअ-पत्थिआ वि रुब्भइ दूई॥ ५७॥
(सज्जीक्रियते उपचारः अहो रचितमपि पुना रच्यते शयनम्।
संस्मृत्य वाण्यर्थान्, सन्दिष्टप्रस्थितापि रुध्यते दूती॥)
पिज्जइ पीअं पि महु दीसइ दिट्ठो वि दप्पणे अप्पाणो।
अणुआण रागपसरा पुच्छिज्जइ पुच्छिआ पुणो वि पिअकहा॥ ५८॥
(पीयते पीतमपि मुधु दृश्यंते दृष्टोऽपि दर्पणे आत्मा।
अनुजानां रागप्रसरा पृच्छ्यते पृष्टा पुनरपि प्रियकथा॥)
अज्जेइ लोअणाइं बंधइ रसणं रएइ तिलआलेक्खं।
जाओ होंत-समागम-सुहेक्क-रसिओ वि वाउलो जुअइजणो॥ ५९॥
(अनक्ति लोचने वध्नाति रशनां रचयति तिलकालेख्यम्।
जातो भविष्यत्समागम—सुखैक—रसिकोऽपि व्याकुलो युवतिजनः॥)
एत्तहे उत्तहे जंतहि तोरणवंतिअहिं दूइत्तणु वेसंतिहि पंथुणिअंति अहिं।
वेसविसेसु लयंत मुअंतिहिं वालिअहिं परिअणु किउ विहडप्फडमुत्तालिअहिं॥ ६०॥