KD 212

अत्रान्तरे चागत्य कञ्चुकी महाश्वेतामवोचत् — ‘ आयुष्मति, देवश्चित्ररथो देवी च मदिरा त्वां द्रष्टुमाह्वयतः ’ इत्येवमभिहिता च, गन्तुकामा ‘ सखि, चन्द्रापीडः क्वास्ताम् ’ इति कादम्बरीमपृच्छत् । असौ तु ‘ ननु पर्याप्तमेव अनेकस्त्रीहृदयसहस्रावस्थानमनेन ’ इति मनसा विहस्य प्रकाशमवदत् — ‘ सखि महाश्वेते, किं त्वमेवमभिदधासि । दर्शनादारभ्य शरीरस्याप्ययमेव प्रभुः, किमुत भवनस्य, विभवस्य, परिजनस्य वा । यत्रास्मै रोचते, प्रियसखीहृदयाय वा, तत्रायमास्ताम् ’ इति । तच्छ्रुत्वा महाश्वेता ‘ तदत्रैव त्वत्प्रासादसमीपवर्तिनि प्रमदवने क्रीडापर्वतकमणिवेश्मन्यास्ताम् ’ इत्यभिधाय, गन्धर्वराजं द्रष्टुं ययौ ।