वसन्त इन्नु रन्त्यो ग्रीष्म इन्नु रन्त्यः । वर्षाण्यनु शरदो हेमन्तः शिशिर इन्नु रन्त्यः ॥
vasanta innu rantyo grīṣma innu rantyaḥ । varṣāṇyanu śarado hemantaḥ śiśira innu rantyaḥ ॥
सहस्रशीर्षा पुरुषः सहस्राक्षः सहस्रपात् । स भूमिँ सर्वतो वृत्वात्यतिष्ठद्दशाङ्गुलम् ॥
sahasraśīrṣā puruṣaḥ sahasrākṣaḥ sahasrapāt । sa bhūmim̐ sarvato vṛtvātyatiṣṭhaddaśāṅgulam ॥
त्रिपादूर्ध्व उदैत्पुरुषः पदोऽस्येहाभवत्पुनः । तथा विष्वङ् व्यक्रामदशनानशने अभि ॥
tripādūrdhva udaitpuruṣaḥ pado'syehābhavatpunaḥ । tathā viṣvaṅ vyakrāmadaśanānaśane abhi ॥
पुरुष एवेदँ सर्वं यद्भूतं यच्च भाव्यम् । पादोऽस्य सर्वा भूतानि त्रिपादस्यामृतं दिवि ॥
puruṣa evedam̐ sarvaṃ yadbhūtaṃ yacca bhāvyam । pādo'sya sarvā bhūtāni tripādasyāmṛtaṃ divi ॥
तावानस्य महिमा ततो ज्यायाँश्च पूरुषः । उतामृतत्वस्येशानो यदन्नेनातिरोहति ॥
tāvānasya mahimā tato jyāyām̐śca pūruṣaḥ । utāmṛtatvasyeśāno yadannenātirohati ॥
ततो विराडजायत विराजो अधि पूरुषः । स जातो अत्यरिच्यत पश्चाद्भूमिमथो पुरः ॥
tato virāḍajāyata virājo adhi pūruṣaḥ । sa jāto atyaricyata paścādbhūmimatho puraḥ ॥
मन्ये वाँ द्यावापृथिवी सुभोजसौ ये अप्रथेथाममितमभि योजनम् । द्यावापृथिवी भवतँ स्योने ते नो मुञ्चतमँहसः ॥
manye vām̐ dyāvāpṛthivī subhojasau ye aprathethāmamitamabhi yojanam । dyāvāpṛthivī bhavatam̐ syone te no muñcatamam̐hasaḥ ॥
हरी त इन्द्र श्मश्रूण्युतो ते हरितौ हरि । तं त्वा स्तुवन्ति कवयः पुरुषासो वनर्गवः ॥
harī ta indra śmaśrūṇyuto te haritau hari । taṃ tvā stuvanti kavayaḥ puruṣāso vanargavaḥ ॥
यद्वर्चो हिरण्यस्य यद्वा वर्चो गवामुत । सत्यस्य ब्रह्मणो वर्चस्तेन मा सँ सृजामसि ॥
yadvarco hiraṇyasya yadvā varco gavāmuta । satyasya brahmaṇo varcastena mā sam̐ sṛjāmasi ॥
सहस्तन्न इन्द्र दद्ध्योज ईशे ह्यस्य महतो विरप्शिन् । क्रतुं न नृम्णँ स्थविरं च वाजं वृत्रेषु शत्रून्त्सुहना कृधी नः ॥
sahastanna indra daddhyoja īśe hyasya mahato virapśin । kratuṃ na nṛmṇam̐ sthaviraṃ ca vājaṃ vṛtreṣu śatrūntsuhanā kṛdhī naḥ ॥
सहर्षभाः सहवत्सा उदेत विश्वा रूपाणी बिभ्रतीर्द्व्यूद्नीः । उरुः पृथुरयं वो अस्तु लोक इमा आपः सुप्रपाणा इह स्त ॥
saharṣabhāḥ sahavatsā udeta viśvā rūpāṇī bibhratīrdvyūdnīḥ । uruḥ pṛthurayaṃ vo astu loka imā āpaḥ suprapāṇā iha sta ॥
अग्न आयूँषि पवस आसुवोर्जमिषं च नः । आरे बाधस्व दुच्छुनाम् ॥
agna āyūm̐ṣi pavasa āsuvorjamiṣaṃ ca naḥ । āre bādhasva ducchunām ॥
विभ्राङ्बृहत्पिबतु सोम्यं मध्वायुर्दधद्यज्ञपतावविह्रुतम् । वातजूतो यो अभिरक्षति त्मना प्रजाः पिपर्ति बहुधा वि राजति ॥
vibhrāṅbṛhatpibatu somyaṃ madhvāyurdadhadyajñapatāvavihrutam । vātajūto yo abhirakṣati tmanā prajāḥ piparti bahudhā vi rājati ॥
चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षँ सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥
citraṃ devānāmudagādanīkaṃ cakṣurmitrasya varuṇasyāgneḥ । āprā dyāvāpṛthivī antarikṣam̐ sūrya ātmā jagatastasthuṣaśca ॥
आयं गौः पृश्निरक्रमीदसदन्मातरं पुरः । पितरं च प्रयन्त्स्वः ॥
āyaṃ gauḥ pṛśnirakramīdasadanmātaraṃ puraḥ । pitaraṃ ca prayantsvaḥ ॥
अन्तश्चरति रोचनास्य प्राणादपानती । व्यख्यन्महिषो दिवम् ॥
antaścarati rocanāsya prāṇādapānatī । vyakhyanmahiṣo divam ॥
त्रिँषद्धाम वि राजति वाक्पतङ्गाय धीयते । प्रति वस्तोरह द्युभिः ॥
trim̐ṣaddhāma vi rājati vākpataṅgāya dhīyate । prati vastoraha dyubhiḥ ॥
अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे ॥
apa tye tāyavo yathā nakṣatrā yantyaktubhiḥ । sūrāya viśvacakṣase ॥
अदृश्रन्नस्य केतवो वि रश्मयो जनाँ अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥
adṛśrannasya ketavo vi raśmayo janām̐ anu । bhrājanto agnayo yathā ॥
तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमाभासि रोचनम् ॥
taraṇirviśvadarśato jyotiṣkṛdasi sūrya । viśvamābhāsi rocanam ॥
प्रत्यङ् देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् । प्रत्यङ् विश्वँ स्वर्दृशे ॥
pratyaṅ devānāṃ viśaḥ pratyaṅṅudeṣi mānuṣān । pratyaṅ viśvam̐ svardṛśe ॥
येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु । त्वं वरुण पश्यसि ॥
yenā pāvaka cakṣasā bhuraṇyantaṃ janām̐ anu । tvaṃ varuṇa paśyasi ॥
उद्द्यामेषि रजः पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः । पश्यञ्जन्मानि सूर्य ॥
uddyāmeṣi rajaḥ pṛthvahā mimāno aktubhiḥ । paśyañjanmāni sūrya ॥
अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्र्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥
ayukta sapta śundhyuvaḥ sūro rathasya naptryaḥ । tābhiryāti svayuktibhiḥ ॥
सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षण ॥
sapta tvā harito rathe vahanti deva sūrya । śociṣkeśaṃ vicakṣaṇa ॥
