SP 3.52

न च कर्त्तरि लकारः स्मर्यत इति वाच्यम्, यतः 'कर्त्तरि कृत् (३.४. ६७), 'लः कर्मणि च भावे चाकर्मकेभ्यः' (३.४. ६९), 'वर्त्तमाने लट्' (३.२. १२३), 'लस्य (३.४. ७७, ७८) 'तिबादयः (१.४. १०१), तिङ्स्त्रीणि त्रीणि प्रथममध्यमोत्तमाः तान्येकवचनद्विवचनबहुचान्येकशः युष्मदि XXX मध्यमः, अस्मधुत्तमः, शेषे प्रथमः (१.४. १०२—१०८), भावकर्मणोरात्मनेपदम् (१.३. १३), शेषात् कर्त्तरि परस्मैपदम् (१.३. ७८) इत्यादिवाक्‍यानां ' द्व्‍येकयोर्द्विवचनैकवचने (१.४. २२), 'बहुषु बहुवचनम्' (१.४. २१) इति संख्याविधानेन सहैकार्थविषयत्वादेकवाक्‍यता व्याख्याता। एको हि पचतीत्यादिशब्दस्तैर्व्याक्रियते। तत्रैष वाक्यार्थो भवति— कर्त्तुरेकत्वे एकवचनं तिबित्यादि, कर्त्तुर्द्वित्वे द्विवचनं तसित्यादि, कर्त्तुर्बहुत्वे बहुवचनं झीत्यादि। एवं च भावनाक्षिप्त— कर्त्तृसंख्यायामेव लकारः स्मर्यते न कर्त्तरि।