Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Mitler, bir toplumun inançlarını, değerlerini ve evren anlayışını sembolik anlatılar aracılığıyla kuşaktan kuşağa aktaran sözlü gelenek ürünleridir. Mitoloji ise bu anlatıların sistematik olarak derlendiği, tanrılar, kahramanlar, kutsal nesneler ve evrenin kökeni gibi temaların incelendiği disiplinler arası bir alandır. Ömer Ünal’ın Yeşim Taşı Efsanesi: Karanlık Dünyaya Yolculuk adlı eserinde, Yeşim Taşı (Yada Taşı), yol gösterici Kurt (Bozkurt), bilge figür Dede Korkut, Göktürk alfabesi şifre çözümleri ve diğer kutsal nesneler ile doğaüstü varlıklar temel mitolojik motifler olarak kurgusal dokunun merkezine yerleştirilir. Bu motifler, anlatının fantastik boyutunu güçlendirmekle kalmaz; aynı zamanda kültürel belleği ve kolektif kimliği yeni kuşaklara aktaran işlevler üstlenir. Çalışmanın amacı, Ömer Ünal’ın Yeşim Taşı Efsanesi: Karanlık Dünyaya Yolculuk adlı eserini, Fantastik Kurgu İnceleme Teorisi (Dumanlı Kadızade, 2025) doğrultusunda analiz etmektir. Eserin derin yapısı ele alınarak, özellikle Türk mitolojisine dayalı unsurların fantastik kurgu içinde nasıl işlendiği değerlendirilecektir. Yeşim Taşı, hem çevresel kontrolü hem de devlet sürekliliğini simgeler; Bozkurt ve atalara ait rehber figürler, topluluk koruması ve bilginin aktarımı temasını somutlaştırır; kaotik varlıklarla verilen mitik sınavlar ise yenilenme ve ahlaki direncin altını çizer. Geleneksel motiflerin çocuk edebiyatı çerçevesinde yeniden üretimi, fantastik kurgunun kültürel mirası koruma ve mitolojik değerleri deneyimle öğretme potansiyelini gözler önüne serer.</jats:p>