Abstract
<jats:p>Publikacja zgodnie z założonym na wstępie celem przedstawia bogactwa sposobów określania papieża Jana Pawła II w mediach rosyjskojęzycznych w ostatnich latach jego życia (1996-2005). Podstawą materiałową jest kilkaset artykułów pobranych ze stron internetowych czasopism, audycji radiowych i telewizyjnych oraz innych portali informacyjnych ukazujących się na terenie Rosji i poza jej granicami (np. "Die Presse", "La Stampa", "The Independent"). Materiały gromadzone były dwukrotnie - najpierw w latach bezpośrednio po śmierci Jana Pawła II (2005-2007), a później w latach 2022-2024. W źródłach internetowych pojawiały się w związku z tym różnice dotyczące np. rozszerzenia lub skrócenia tytułu - zmiany tego typu zostały zaznaczone i skomentowane. ; Praca ma charakter rejestracyjny, zawiera ponad 300 jedno- i wielowyrazowych określeń Jana Pawła II, które zostały zebrane w alfabetycznym indeksie umieszczonym na końcu publikacji. Materiał został poddany analizie filologicznej z odwołaniem do semantyki, w wyniku tej analizy wydzielono dwie grupy nazw. W pierwszej części zostały przedstawiona te określenia Jana Pawła II, które wiążą się z oficjalną tytulaturą papieską, także zmodyfikowaną (np. Papa-slavanin, namestnik Petra czy glova katolikov). Bogata jest także druga część pracy zawierająca metaforyczne określenia Jana Pawła II. Zostały one pogrupowane wokół wybranych pojęć takich jak człowiek (np. čelovek-gumanist), działacz (np. gosudarstvennyj deatel`), Polak i Słowianin (np. polak do mozga kostej). Drugą grupę stanowią określenia religijne, np. chrześcijanin (np. slavanskij christianin), katolik (np. liberal`nyj katolik), pasterz (pastyr` zamečatel`nyj), czy pielgrzym (82-letnij putešestvennik). Osobno zapisano leksykę związaną z podeszłym wiekiem (np. moščnyj starik). Jako ostatnią opisano małą grupę zawierającą nazwy, które jednoznacznie wskazuje na wrogość względem papieża (np. samozvanec). ; Najczęściej określenia Jana Pawła II są neutralne, a tylko kontekst ich użycia wskazuje na negatywne nacechowanie. Książka nie wyczerpuje tematu, autorka ma nadzieję, że stanie się inspiracją do dalszych pogłębionych studiów. Publikacja może stanowić punkt wyjścia do badań nad językowym obrazem Jana Pawła II kreowanym w rosyjskich mediach czy poszerzeniem perspektywy badawczej o dalsze lata, kiedy medialny obraz polskiego papieża ulega zmianie</jats:p>