Abstract
<jats:p>De COVID-19 pandemie toonde hoe cruciaal intensieve zorg is. Ook buiten crises is deze zorg van levensbelang, bijvoorbeeld na een transplantatie of ernstig ongeval. Toch staat de capaciteit ervan onder druk door personeelstekorten en de vergrijzing. België telt veel intensieve zorgbedden, maar de zorg is versnipperd, ongelijk verspreid en niet altijd afgestemd op de zorgvraag. Het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg (KCE) pleit voor een tweedelige structuur: algemene en gespecialiseerde intensieve zorg, met duidelijke erkenningscriteria. Daarbij moet elke intensieve zorgdienst over minstens 12 bedden beschikken. Een minder complexe en meer correcte financiering en één nationale databank moeten samenwerking, kwaliteit en efficiëntie verbeteren. Deze hervorming past binnen een bredere hertekening van het ziekenhuislandschap.</jats:p>