Bezpieczeństwo i skuteczność donosowych sympatykomimetyków w praktyce otorynolaryngologicznej

<ns3:p>&lt;p style="margin-bottom:11px"&gt;&lt;span style="font-size:12pt"&gt;&lt;span style="line-height:115%"&gt;&lt;span style="font-family:Aptos,sans-serif"&gt;&lt;b&gt;Wprowadzenie:&lt;/b&gt; Niedrożność nosa jest jednym z częstszych objawów obserwowanych w praktyce otorynolaryngologicznej. W tych przypadkach w leczeniu zarówno przez pacjentów jak i lekarzy stosowane są bardzo często miejscowe leki sympatykomimetyczne, pochodne imidazolin. Ich nieprawidłowe użycie wiąże się z ryzykiem wystąpienia skutków ubocznych.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-bottom:11px"&gt;&lt;span style="font-size:12pt"&gt;&lt;span style="line-height:115%"&gt;&lt;span style="font-family:Aptos,sans-serif"&gt;&lt;b&gt;Cel:&lt;/b&gt; Przedstawienie aktualnej wiedzy na temat właściwości farmakologicznych sympatykomimetyków donosowych, ich skuteczności, bezpieczeństwa, wpływu na funkcjonowanie układu śluzowo-rzęskowego, roli w wybranych grupach pacjentów oraz ryzyka polekowego nieżytu nosa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-bottom:11px"&gt;&lt;span style="font-size:12pt"&gt;&lt;span style="line-height:115%"&gt;&lt;span style="font-family:Aptos,sans-serif"&gt;&lt;b&gt;Główne zagadnienia przeglądu:&lt;/b&gt; Nafazolina, ksylometazolina i oksymetazolina poprzez pobudzenie receptorów α-adrenergicznych zwężają naczynia krwionośne i doprowadzają tym samym do zmniejszenia obrzęku błony śluzowej nosa. Wykazują wysoką skuteczność w ostrym nieżycie nosa. Stosowane krótkotrwale wspomagają terapię glikokortykosteroidami donosowymi w przypadkach przewlekłego i alergicznego zapalenia zatok. Wśród działań niepożądanych tej grupy leków możemy wyróżnić miejscowe podrażnienia, zaburzenia czynności nabłonka rzęskowego, rzadziej objawy ogólnoustrojowe. Ryzyko ich wystąpienia różni się dla poszczególnych preparatów. Długotrwałe stosowanie tej grupy leków prowadzi do zmian morfologicznych błony śluzowej i rozwoju polekowego nieżytu nosa. &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style="margin-bottom:11px"&gt;&lt;span style="font-size:12pt"&gt;&lt;span style="line-height:115%"&gt;&lt;span style="font-family:Aptos,sans-serif"&gt;&lt;b&gt;Wnioski:&lt;/b&gt; Donosowe leki obkurczające są skutecznymi i stosunkowo bezpiecznymi preparatami, o ile stosowane są krótko i zgodnie z zaleceniami. Kluczowe znaczenie dla osiągnięcia efektów terapeutycznych ma edukacja pacjenta dotycząca zasad ich stosowania oraz identyfikacja ryzyka nadużywania w celu zapobiegania polekowego nieżytu nosa.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</ns3:p>