Nübüvvet Sürecinde Meydan Okuma Evresi ve Bunun Davet Metodolojisindeki Yeri

<jats:p xml:lang="tr">Bu çalışmada, nübüvvet mücadelesinin en kritik aşamalarından birini teşkil eden “tehaddî” , meydan okuma kavramı, anlamsal çerçevesi ve davet sürecindeki diğer kavramlarla olan irtibatı bağlamında kavimleri helak olan peygamberlerden örneklerle ele alınmaktadır. Kelime anlamı itibariyle “rakibi yarışa çağırma ve meydan okuma” manasına gelen tehaddî, ıstılahta ise “inkârcıların acziyetini ortaya koyarak nübüvvetin sıdkını doğrulayan ilahi çağrı”yı ifade eder. Makalede tehaddînin yalnızca muhatapları aciz bırakma gayesi taşımadığı, aynı zamanda risâlet görevini tahkim etme işlevine sahip olduğu Tefsirler ve Kelam tarihindeki teorik tartışmalar ışığında incelenmiştir. Bu bağlamda tevekkül, mûcize, inzâr ve intizâr kavramlarının tehaddî ile olan yapısal ilişkisi ele alınmış; teorik çerçeve Hz. Nûh, Hz. Hûd ve Hz. Şuayb örneklerinden hareketle somutlaştırılmıştır. Neticede tehaddînin; tebliğ sürecinde inzâr(uyarma) safhasının tükenmesiyle ortaya çıkan, peygamberlerin mutlak tevekkülüne dayanan ve muhatapları ilahî hükmü beklemeye(intizâr) sevk eden çok kritik bir dönüm noktası olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda makale, tehaddînin kavram analizini yaparak nübüvvet sürecindeki yerini ve önemini örneklerle açıklamayı amaçlamaktadır.</jats:p>