Abstract
<jats:p>Wybuch II Wojny Światowej był dla Szkoły Lwowsko-Warszawskiej prawdziwą katastrofą. Wojna pochłonęła jedną trzecią przedstawicieli SLW, a wszystkie związane ze Szkołą instytucje przestały istnieć. Mimo koszmaru wojny członkowie SLW nie poddali się i aktywnie włączyli w organizację polskiego państwa podziemnego. Z narażeniem życia podjęli trud tajnego nauczania, kontynuowali pracę naukową i angażowali się w pomoc krzywdzonym i cierpiącym. Książka opowiada o postawie członków SLW wobec wojny w trzech aspektach: działalności dydaktycznej, pracy naukowej i aktywności obywatelskiej. Postawy te naznaczone były dwoma czynnikami: światłem rozumu, które przenika każdą działalność filozofa, lecz także odruchami serca, które każą podejmować czyny bohaterskie dla dobra bliźniego, Ojczyzny i Narodu – nawet wtedy, kiedy racje rozumu za tym nie przemawiają.</jats:p>