Abstract
<jats:p>Başlangıç mine lezyonlarının tedavisinde temel yaklaşım; biyofilmin kontrolü, demineralizasyonun azaltılması ve remineralizasyonun desteklenmesidir. Bu kapsamda ilk basamak, etkili ağız hijyeni ve plak kontrolüdür. Düzenli ve doğru teknikle yapılan diş fırçalama, diş ipi kullanımı ve gerektiğinde antimikrobiyal ajanlardan yararlanılması lezyonların ilerlemesini önlemede kritik rol oynar. Diyetin düzenlenmesi, özellikle ekstrinsik şeker tüketiminin azaltılması, çürük riskinin kontrolünde önemli bir diğer faktördür. Florür, çürüklerin önlenmesinde altın standart ajan olarak kabul edilmekte; demineralizasyonu azaltma, remineralizasyonu artırma ve antibakteriyel etki mekanizmalarıyla etki göstermektedir. Sistemik (su, tuz, süt florürlemesi ve takviyeler) ve topikal (diş macunu, gargara, vernik, jel, gümüş diamin florür) uygulamalar mevcuttur. Florürün etkinliğini artırmak amacıyla kalsiyum fosfat bazlı sistemler (DCPD, β-TCP, CPP-ACP/CPP-ACFP), polifosfatlar gibi ajanlar geliştirilmiştir. Ayrıca biyomimetik yaklaşımlar (8DSS ve P11-4 peptidleri, nHAP), ozon, klorheksidin glukonat, arjinin, ksilitol, kitosan ve bazı doğal ürünler çürük yönetiminde destekleyici alternatifler olarak araştırılmaktadır. Sonuç olarak, başlangıç mine lezyonlarının yönetimi multidisipliner, minimal invaziv ve kanıta dayalı yaklaşımlarla; bireysel çürük riskine göre planlanmalıdır. The fundamental approach to the management of initial enamel lesions involves the control of the biofilm, reduction of demineralization, and promotion of remineralization. Within this framework, the first step consists of establishing effective oral hygiene and adequate plaque control. Proper toothbrushing, the use of dental floss, and antimicrobial agents when necessary help prevent lesion progression. Reducing extrinsic sugar intake is also important for controlling caries risk. Fluoride is regarded as the gold standard agent in caries prevention; it exerts its effects by inhibiting demineralization, enhancing remineralization, and reducing bacterial activity. Both systemic (water, salt, and milk fluoridation, as well as supplements) and topical (toothpastes, mouthrinses, varnishes, gels, and silver diamine fluoride) applications are available. To enhance the efficacy of fluoride, calcium phosphate–based systems (such as DCPD, β-TCP, and CPP-ACP/CPP-ACFP) and polyphosphates have been developed. In addition, biomimetic strategies (including 8DSS and P11-4 peptides and nano-hydroxyapatite), as well as ozone, chlorhexidine gluconate, arginine, xylitol, chitosan, and natural products, are being investigated as supportive alternatives in caries management. In conclusion, the management of initial enamel lesions should be planned according to individual caries risk, employing multidisciplinary, minimally invasive, and evidence-based approaches.</jats:p>