Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Polityka naukowa państwa to wpływająca na naukę działalność, która ma wspierać rozwój gospodarczy i społeczny oraz optymalizować wykorzystanie funduszy przeznaczonych na badania naukowe. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Zakres polityki naukowej we współczesnym świecie opisano po raz pierwszy w 1939 r. w książce autorstwa Johna Desmonda Bernala zatytułowanej Społeczna funkcja nauki. W latach 60. XX w. powstał „Podręcznik Frascati”, zawierający definicje i sposoby gromadzenia i analizy danych R&D w krajach OECD, który zainicjował tworzenie polityk naukowych. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Polska nie ma określonej polityki naukowej mimo istnienia różnych dokumentów dotyczących tej dziedziny. Jednym z nich był dokument skierowany przez Ministerstwo Nauki i Edukacji w 2020 r. do konsultacji społecznych. Rada Narodowego Centrum Nauki przygotowała opinię na jego temat, wskazując elementy, które wymagają zmiany. W 2022 r. opublikowano jego skróconą wersję. Dokumenty te nie zawierają rzeczywistej strategii i nie wyznaczają precyzyjnych celów, które mogłyby wytyczać kierunki polityki naukowej państwa. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Stworzenie polityki naukowej państwa wymaga zdefiniowania priorytetów, racjonalnej oceny możliwości, stabilności prawa i ustabilizowania finansowania nauki na wyższym niż obecny poziomie. Skuteczna realizacja polityki jest możliwa, gdy politycy nie ingerują w zarządzanie nauką, edukacją, kształceniem na wyższych uczelniach oraz w innowacyjne i aplikacyjne działania.</jats:p>