Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Etyka fenomenologiczna wyrosła na gruncie stworzonego przez Husserla kierunku współczesnego myślenia filozoficznego. Zasada wszystkich zasad legitymizuje wszelką wiedzę opartą na bezpośrednim doświadczeniu, które w przypadku sfery moralnej wskazuje na wartości. Doświadczenie etyczne jest poniekąd tożsame z doświadczeniem aksjologicznym. Etyka fenomenologiczna jest zatem materialną etyką wartości, której bazę teoretyczną stanowi ogólna teoria wartości (aksjologia). ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Przed powstaniem fenomenologii o wartościach mówiono głównie w szkole neokantyzmu badeńskiego, opierając na nich poniekąd cały gmach rozważań filozoficznych (Wertphilosophie). W etyce po Kancie i Nietzschem słowo „wartość” występowało, choć dopiero w etyce fenomenologicznej stało się pojęciem podstawowym i fundamentalnym. Pierwsze próby zbudowania fenomenologicznej etyki wartości podjął Husserl, a klasyczny kształt nadał jej Max Scheler.UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Fenomenologiczna etyka wartości stanowi ważny i w pewnych obszarach problemowych ciągle aktualny paradygmat filozofii moralnej. Analiza problemów etycznych z punktu widzenia wartości jest w wielu kwestiach preskryptywnie konkluzywna, a deskryptywnie ujawnia duże moce heurystyczne. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Fenomenologiczna etyka wartości to najbardziej dojrzała koncepcja etyczna fundująca moralność na kategorii wartości. Wykazała ona swą niemałą płodność heurystyczną, wpływając na wiele ujęć filozoficzno-moralnych we współczesnej etyce. Rodzi także pewne problemy zarówno na płaszczyźnie teoretycznej, jak i praktycznej, choć ogłaszanie jej końca jest zdecydowanie przedwczesne.</jats:p>