Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Humanizm architektury można określić jako powiązanie architektury z szeroko rozumianą przestrzenią życia człowieka. Jest ona swoistym portretem człowieka, a w murach budynków zapisany jest ślad jego życia, dążeń i potrzeb. W rozważaniach dotyczących pojęcia istotnym obszarem poszukiwań jest współczesna architektura oraz sztuki wizualne. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Kluczowym momentem dla dzisiejszego rozumienia humanizmu w architekturze było uformowanie się idei Bauhausu. Po drugiej wojnie światowej jego założenia przeniknęły również do polskiej architektury, splatając się z realiami PRL, socrealizmem, czasem odwilży i budownictwem z wielkiej płyty. W historii sztuki można wskazać kluczowe wątki powiązane z motywem architektury w sztukach wizualnych, oznaczającym m.in. obraz człowieka, czasów i kondycji społeczeństwa, nośnik emocji, architekturę tożsamą z człowiekiem, personifikowaną, symboliczną, przywołującą wspomnienia czy rekonstruowaną artystycznymi działaniami. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Ślady człowieka, czasów i społeczeństwa, utrwalone w architekturze, odzwierciedlają wszystkie sfery ludzkiego życia, współtworząc uniwersalny człowieczy portret. Wyjątkowym przykładem może być zrealizowana wizja miasta idealnego. Sztuka w relacji z architekturą odgrywa w tym kontekście szczególną rolę. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Humanizm architektury może być obszarem badań w architekturze, historii, literaturze, kulturoznawstwie, naukach o sztuce, sztuce, naukach społecznych i innych. Może też znaleźć zastosowanie we współczesnym projektowaniu architektonicznym.</jats:p>