Abstract
<jats:p>В статье представлены результаты исследования, проведенного с целью сравнения информативности ультразвукового исследования с такими методами диагностики, как рентгенологическое исследование верхних отделов желудочно-кишечного тракта, эндоскопическое исследование при заболеваниях желудка и двенадцатиперстной кишки. Исследование основано на анализе 450 клинических наблюдений за больными, находившими на лечение по поводу язвенной болезни желудка и двенадцатиперстной кишки, при комплексном обследовании которых наличие хронических нарушений дуоденальной проходимости было выявлено у 95 (21,11%) больных. Ультразвуковое исследование гастродуоденальной и гепатобилиарной зоны дало возможность точно диагностировать изменения органической структуры и функциональной деятельности, как двенадцатиперстной кишки, так и соседних органов. Если при ультразвуковом методе исследования какие-то явления были подозрительными, то на основании полученных данных удавалось легко определить правильную тактику дальнейшего исследования, а в ряде случаев обосновать необходимость того или иного способа инвазивного вмешательства. Вслед за ультразвуковым методом осуществлялось эндоскопическое, рентгенологическое методы исследования. Была предложена и обоснована рациональная последовательность диагностики хронических нарушений дуоденальной проходимости у больных гастродуоденальными язвами: ультразвуковое исследование → гастродуоденоскопия → рентгенологическое исследование.</jats:p> <jats:p>Məqalədə həzm traktının yuxarı şöbələrinin rentgenoloji, endoskopik və ultrasəs müayinə üsullarının nəticələrini müqayisə etmək məqsədilə aparılmış tədqiqat haqqında məlumatlar verilmışdir. Mədə və onikibarmaq bağırsaq xorası ilə müalicə alan 450 xəstə üzrəində aparılan kompleks müayinə zamanı 95 nəfərdə (21,11%) yanaşı olaraq xronik onikibarmaq bağırsaq keçməzliyi aşkar edilmişdir. Qastroduodenal və hepatobiliyar zonaların ultrasəs müayinəsi onikibarmaq bağırsağın və qonşu orqanların orqanik strukturları funksional fəaliyyətindəki dəyişikliklərin diaqnostikasına imkan verir. Əgər ultrasəs müayinəsində hansısa bir əlamət şübhə doğurursa, alınmış nəticələr sonrakı müayinə taktikasını düzgün təyin etməyə, bəzi hallarda isə, invaziv müdaxilələri əsaslandırmağa kömək edə bilər. Ultrasəs müayinəsinin nəticələri endoskopik və rentgenoloji müayinələrin nəticələri ilə müqayisə edilmişdir. Xronik onikibarmaq bağırsaq keçməzliyi ilə birgə müşahidə olunan mədə və onikibarmaq bağırsaq xoralı xəstələrdə rasional diaqnostik müayinələrin ardıcıllığı təklif edilmiş və əsaslandırılmışdır. Müəllifin fikrincə, diaqnostik müayinələrin ardıcılığı bələ olmalıdır: USM → qastroduodenoskopiya → rentgenoloji müayinə.</jats:p> <jats:p>The article presents information about a study conducted to compare the results of radiological, endoscopic, and ultrasonographic examination methods of the upper gastrointestinal tract. The research is based on an analysis of 450 patients undergoing anti-ulcer treatment, among whom chronic duodenal obstruction was identified in 95 cases (21.11%) during a comprehensive diagnostic examination. Ultrasonography of the gastroduodenal and hepatobiliary zones enables the detection of functional disturbances in the duodenum and adjacent organs. If ultrasonographic findings raise suspicion, the results help guide further diagnostic tactics and, in some cases, justify the need for invasive interventions. The findings of ultrasound examinations were compared with endoscopic and radiological results. Based on the study, a rational sequence of diagnostic procedures for patients with gastroduodenal ulcers and coexisting chronic duodenal obstruction was proposed and substantiated: Ultrasonography → Gastroduodenoscopy → Radiological examination.</jats:p>