Abstract
<jats:p>Bezpieczeństwo jest jednym z podstawowych i najważniejszych celów polityki państwa. Dążenie do uzyskania stanu bezpieczeństwa jest efektem poczucia narastania niebezpieczeństwa oraz przekonania o możliwości eliminacji dotychczas znanych z historii tradycyjnych zagrożeń. Państwo w celu zapewnienia bezpieczeństwa narodowego, jak i międzynarodowego realizuje założenia polityki bezpieczeństwa. Szczególne znaczenie dla bezpieczeństwa międzynarodowego ma sytuacja na Bliskim Wschodzie, w tym polityka prowadzona przez Islamską Republikę Iranu po 2001 roku. Wyjątkowość Islamskiej Republiki Iranu można wytłumaczyć tym, że znajduje się na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych i łączy ze sobą obszar Bliskiego Wschodu, Kaukazu Południowego, Azji Centralnej i Półwyspu Indyjskiego. Jej znaczenie determinuje również potencjał jaki posiada, przez co rozumie się jej możliwości polityczne, gospodarcze, militarne, ludnościowe, kulturowo-historyczne. Polityka bezpieczeństwa Islamskiej Republiki Iranu nigdy nie miała charakteru przypadkowego. Zmieniająca się sytuacja geopolityczna od 2001 roku wokół granic Iranu zdeterminowała jego politykę bezpieczeństwa, szczególnie wobec Afganistanu i Pakistanu. Relacje między Islamską Republiką Iranu a Afganistanem i Pakistanem są skutkiem podbojów trwających na przestrzeni wieków, których wpływ na rozwój polityczny, gospodarczy czy społeczny tych państw jest współcześnie bardzo widoczny. Pomimo istnienia silnych więzi między Islamską Republiką Iranu, Afganistanem i Pakistanem, stosunki i współpraca między nimi są trudne i niejednoznaczne. Iran w swojej polityce wobec Afganistanu i Pakistanu wykazuje, że dobrze rozumie swoje otoczenie międzynarodowe i próbuje starannie wyznaczać kierunki swojej polityki bezpieczeństwa wobec Kabulu i Islamabadu.</jats:p>