Reinterpretacja objawień fatimskich w filmie dokumentalnym Michaiła Lidina Величайшее чудо XX века или массовый обман? Пророчества девы Марии из Фатимы и чудо солнца (Największy cud XX wieku czy masowe oszustwo? Proroctwa Matki Bożej z Fatimy i Cud Słońca)

<jats:p>Artykuł analizuje sposoby przedstawiania objawień fatimskich w rosyjskim filmie dokumentalnym Największy cud XX wieku czy masowe oszustwo? Proroctwa Matki Bożej z Fatimy i Cud Słońca autorstwa Michaiła Lidina. Materiał badawczy stanowiła autorska transkrypcja filmu zestawiona z dokumentem The Message of Fatima oraz Wspomnieniami siostry Łucji. Celem badania było określenie funkcji środków językowych, stylistycznych i pragmatycznych wykorzystywanych w reinterpretacji objawień fatimskich oraz ustalenie ich roli w konstruowaniu przekazu skierowanego do odbiorcy dziecięcego i dorosłego. Analiza wykazała, że Lidin dokonuje selekcji i reinterpretacji treści źródłowych, eksponując przede wszystkim motywy cierpienia, przemocy, katastrof i zjawisk nadprzyrodzonych, przy jednoczesnym ograniczeniu obecności treści religijnych i duchowych. W filmie wykorzystano liczne środki językowe oraz strategie pragmatyczne i narracyjne, takie jak potocyzmy, ironia, porównania, odwołania do kultury popularnej, dialogizacja przekazu, racjonalizacja objawień i psychologizacja postaci Łucji, służące budowaniu sceptycznej interpretacji objawień fatimskich. Badanie potwierdziło również wieloadresowy charakter narracji oraz jej przynależność do współczesnych multimodalnych form komunikacji internetowej.</jats:p>