Abstract
<jats:p>Niniejszy tom jest zestawieniem form czci okazywanej królowej Jadwidze w kolejnych epokach historii, najpierw w okresie staropolskim, następnie w latach niewoli narodowej, potem w XX w. i współcześnie. Były one manifestowane przez różne środowiska, pośród których wyróżniają się świat akademicki, zwłaszcza środowisko Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego (ks. prof. Tadeusz Glemma nazwał Wydział Teologiczny w Krakowie ukochanym dzieckiem królowej Jadwigi) i szerzej ci, którzy zajmują się edukacją, a następnie duchowni i ludzie świeccy. Każde z nich, we właściwy sobie sposób, wyrażało i wyraża swoje uczucia. Nie licząc odosobnionych wypowiedzi, przygniatająca większość żywiła przekonanie o świętości królowej Jadwigi. Formalnie Jadwiga została uznana przez Kościół dopiero za pontyfikatu św. Jana Pawła II, faktycznie była uważana za świętą już za życia i w kolejnych pokoleniach.</jats:p>